Getypte notulen/verslag van een vergadering. 8

Ter vergadering komen de heeren N.J. van Engers en L. Gerritse,
eigenaren van de Restauratie-onderneming "Quick Lunch". Op
een vraag van den Voorzitter wordt medegedeeld, dat de onder-
neming 7 weken bestaat.
De Voorzitter deelt den heeren mede, dat alleen persoonlyke vergunningen
kunnen worden verstrekt voor een bepaalde wyk. Er zyn 5 wyken
in analogie met de postindeeling.
De heer Engers zegt, dat er geen bezwaar bestaat tegen de wykindeeeling, doch
wel tegen de persoonlyke vergunningen.
De Voorzitter antwoordt, dat men natuurlyk liever een collectieve vergunning
zou willen hebben met het recht om venters buiten de Veror-de-
ning om aan te stellen. Dit zou uitbreiding van het aantal
venters beteekenen, terwyl inkrimping de bedoeling is. Deze
Commissie staat op een ander standpunt. Stel, dat de onderne-
ming 5 menschen in dienst heeft, dan moeten deze een persoon-
lyke vergunning aanvragen. Indien er moeilykheden met deze
menschen ontstaan en ze worden ontslagen, dan moet uit het
venterscorps van 7 à 8.000 man nieuw personeel genomen worden.
De heer Engers heeft hiertegen geen overwegend bezwaar, doch vraagt of hy
ingeval van ziekte van zyn personeel als plaatsvervanger kan
optreden, daar de aard van hun artikel (sandwiches, etc.)
geen stagnatie van het bedryf duldt, omdat deze anders beder-
ven.
De Voorzitter adviseert dan zelf een vergunning aan te vragen of een anderen
venter met vergunning aan te nemen. Dit laatste zal echter te
veel tyd kosten.
De heer Engers verzoekt vergunningen te verstrekken op hunne genummerde wa-
gens, zoodat moeilykheden met het personeel zullen kunnen wor-
den vermeden.
De Voorzitter zegt, dat zulks niet gaat, daar de vergunningen streng per-
soonlyk zyn. Hy stelt vast, dat tegen de wykindeeeling geen
bezwaar bestaat. De beide eigenaren zullen vergunning moeten
aanvragen voor de geheele stad, omdat ze in geval van ziekte
als plaatsvervanger kunnen optreden.
De heeren Engers en Gerritse gaan hiermede accoord, doch:
De heer Neeter wyst er op, dat hierop geen contrôle is te houden. De plaats-
vervanger kan byv. over het Y gaan venten en de andere in een
ander stadsdeel. Is het niet mogelyk, dat de plaatsvervanger
dan tevens de vergunning van den zieken man toont?
De Voorzitter dankt den heeren voor de gegeven inlichtingen en deelt hen
mede, dat ze van B. & W. de beslissing zullen ontvangen, waar-
na ze de vergadering verlaten.
Voorzitter vervolgt de discussie en vraagt of het niet ge-
wenscht is, op de vergunning van het personeel te zetten,
dat hun Chefs recht van vervanging hebben.
De heer Seegers stelt voor den eigenaars ook vergunning te verleenen, die
echter alleen zal gelden, indien de vergunning van den afwe-
zige is bygevoegd.
De Voorzitter vraagt of er bezwaar tegen is om deze beide menschen een ver-
gunning voor de geheele stad te geven.
De heer Seegers zegt, dat men dan een gevaarlyk precedent gaat scheppen,
waarop velen zich zullen beroepen.
De heer Neeter wil dit bedryf wel helpen op de volgende wyze. 's Avonds
zullen de wagens binnenkomen. Het personeel geeft hun ver-
gunning af aan de eigenaars. Indien een van hem nu den volgen-
den morgen niet komt, kan een van de Chefs invallen, mits by
zyn eigen vergunning die van den afwezigen man is gevoegd.
Op deze wyze voorkomt men misbruik. * Kernproblematiek: De onderneming "Quick Lunch" wil flexibiliteit in hun personeelsbezetting voor de verkoop van sandwiches op straat. De vigerende regelgeving staat echter alleen strikt persoonlijke vergunningen per wijk toe, terwijl de ondernemers liever vergunningen op de wagens (collectief) zouden zien.
* Beleidsdoel: De Commissie streeft naar "inkrimping" van het aantal venters, dat op dat moment al 7.000 tot 8.000 man bedraagt.
* Oplossingsrichting: Er wordt gezocht naar een bureaucratische oplossing waarbij de eigenaren een algemene vergunning voor de hele stad krijgen, maar deze enkel mogen gebruiken als "plaatsvervanger" wanneer zij de fysieke vergunning van de afwezige werknemer bij zich dragen. Dit moet fraude (twee personen die op één vergunning werken in verschillende wijken) voorkomen.
* Opmerkelijke details: De vermelding van "het Y" (het IJ) duidt erop dat deze vergadering in Amsterdam plaatsvond. De aard van het product (sandwiches) wordt als argument gebruikt voor de noodzaak van snelle vervanging bij ziekte. Dit document biedt een inkijkje in de regulering van de straathandel in een grote Nederlandse stad (Amsterdam) in het interbellum (waarschijnlijk de jaren '20 of '30, gezien de spelling en de omvang van het venterscorps). In deze periode was er sprake van een enorme toename van straatverkopers, vaak als gevolg van werkloosheid. De overheid probeerde dit te reguleren middels strikte vergunningen en wijkindelingen om wildgroei en overlast tegen te gaan. De discussie over de "persoonlijke vergunning" versus de "vergunning op de wagen" illustreert de spanning tussen ondernemersvrijheid en stedelijke handhaving.