Administratief bijblad/notitie van de gemeente (waarschijnlijk Amsterdam). Oktober - november 1941. [Rechtsboven, handgeschreven:]
834

[Stempel linksboven:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 30/33/1 1941
DOORGEZONDEN: 31/10-'41.

[Hoofdtekst, handgeschreven:]
L. Adriaanse vraagt plaats voor
verkoop van mosselen o/h Waterlooplein
of op de Nieuwmarkt.
m.i. afwijzen. 13 5/11 '41 de Haas

Heeft zich laten inschrijven. p 19-11-'41 10.30 uur
Aangezien Adriaanse
mosselen gekookt gaat
verkoopen, krijgt een toewijzing.
19-11-'41
de Haas

[Onderaan:]
voldaan 22/11 '41

[Linksonder, drukwerk:]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Dit document is een ambtelijk spoor van een vergunningsproces voor straathandel in oorlogstijd. De kernpunten zijn:

1. Aanvraag: L. Adriaanse verzoekt eind oktober 1941 om een standplaats op twee prominente Amsterdamse markten: het Waterlooplein of de Nieuwmarkt.
2. Eerste beoordeling: Op 5 november adviseert ambtenaar De Haas aanvankelijk om de aanvraag af te wijzen ("m.i. [mijns inziens] afwijzen"). De reden hiervoor wordt niet expliciet vermeld, maar kan te maken hebben gehad met een tekort aan plaatsen of vigerende beperkingen.
3. Besluitvorming: Op 19 november wordt het advies herzien. Adriaanse heeft zich officieel laten inschrijven. De doorslaggevende factor voor de toewijzing is dat hij gekookte mosselen verkoopt. In de marktverordeningen van die tijd werd vaak onderscheid gemaakt tussen de verkoop van rauwe vis/schelpdieren en bereide etenswaren.
4. Afwikkeling: De toewijzing wordt op 19 november verleend en op 22 november als "voldaan" (administratief afgehandeld of betaald) gemarkeerd. Het jaartal 1941 is historisch significant voor de genoemde locaties. Het Waterlooplein en de Nieuwmarkt lagen in het hart van de Joodse buurt van Amsterdam. Tijdens de Duitse bezetting in 1941 werden Joodse handelaren stapsgewijs van deze markten verdreven en werden de markten strikt gereguleerd door de bezetter en de collaborerende gemeente.

De precisie waarmee de verkoop van "gekookte mosselen" wordt genoteerd, getuigt van de bureaucratische controle op de voedselvoorziening en straathandel in een tijd van toenemende schaarste en distributiebonnen. Terwijl de oorlog vorderde, werd straathandel in bereid voedsel een belangrijke bron van inkomsten en voedselvoorziening voor de stadse bevolking.