Handgeschreven ambtelijke notitie / vergaderverslag. 12 juni 1941. 12/6 1941 Dijkstra, Draaisma,
Nooy, Kitsz.

bezetting pieren A. B en C.
allereerst grossiers macht
A. 15; }
B. 12, 13, 14 en 15 } open pakhuis
C 13, 14 en 15 } Centrale Markt
E 4. } op 12/6 1941.

allereerst degenen, die naast lege
pakhuis zitten en erbij wil huren.
Daarna ruilen
" plaatshouders
" niet op CM gevestigde
" grossiers.

ariseering. plan Sisana pier B
en ZW hoek hal
pier B zitten al 4 Joden en er waren
14 open. Dit met Duitsche autorit.
besproken en dit moet thans worden
uitgevoerd.

Nooy dat is geen plan; dan beter geen arisseering
doorvoeren. Dri. bedoeling is, om niet-Joodsche Het document is een verslag van een bespreking tussen marktmeesters of administrateurs van de Centrale Markt in Amsterdam tijdens de Duitse bezetting. De kern van de notitie betreft de logistieke herindeling van de pieren (opslag- en handelsruimtes) en de specifieke uitvoering van de "ariseering" (arisering).

Opvallende punten:
* Prioritering: Men wil eerst pakhuizen verhuren aan aangrenzende handelaren voordat externe partijen ("niet op CM gevestigde grossiers") aan bod komen.
* Uitsluiting: Er wordt expliciet melding gemaakt van de aanwezigheid van "4 Joden" op pier B. De ruiming van deze plekken is besproken met de "Duitsche autorit." (Duitse autoriteiten) en moet nu worden geëffectueerd.
* Interne discussie: Onderaan is een kritische noot van Nooy toegevoegd, die het voorgelegde plan onvoldoende vindt en stelt dat men de arisering dan beter helemaal niet kan doorvoeren als het doel (het bevoordelen van "niet-Joodsche" handelaren) niet efficiënt wordt bereikt. Dit document stamt uit juni 1941, een cruciale fase in de Jodenvervolging in Nederland. Na de eerste grote razzia's in februari 1941 werden de economische maatregelen om Joden uit het openbare en zakelijke leven te weren (de arisering) in hoog tempo opgevoerd. De Centrale Markthallen in Amsterdam waren een vitaal knooppunt voor de voedselvoorziening; het overdragen van Joodse handelsplaatsen aan 'Ariërs' was een direct gevolg van de verordeningen van de Rijkscommissaris (met name Verordening 189/1940 en 48/1941). De notitie toont de bureaucratische kilheid waarmee de onteigening van Joodse Amsterdammers op lokaal niveau werd uitgevoerd en besproken.