Administratieve kaart/notitie op een voorgedrukt formulier ("Bijblad"). Diverse data in november 1941 (1/11, 6-11, 7-11, 12-11). [Linksboven in kader]
BIJBLAD VAN:
M. No. 46 A/59/1 1941
DOORGEZONDEN: 1/11-'41.

[Rechtsboven]
B32
Knecht bij F. Rot.
oproepen
6-11-41
detre(?)

[Rechts in de kantlijn/tussenkolom]
p 12-11-41
10.30 uur / B
7-11-41

[Centrale tekst - linker kolom]
Echter Sch.
altijd in mosselen
gehandeld en
krijgt thans vrij-
wel niets. De
visschkooplieden
echter, die nooit
in mosselen hebben
gedaan, krijgen thans
wel mosselen.
Insp. zal betere
toewijzing mosselen
voor Sch. bepleiten
HD

[Centrale tekst - rechter kolom]
Is niet in
de versche rivier-
vischhandel
geweest, kan
niet voor verdeeling
in aanmerking
komen.
wel voor mosselen
zeevisch e.d.
opbergen. HD 12/11 '41

[Linksonder voorgedrukt]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Dit document is een intern administratief memo van een distributie- of handelsinstantie uit november 1941. De kern van het bericht is een klacht over de onrechtvaardige verdeling van mosselen.

Een zekere handelaar (aangeduid als "Sch.") die vanouds in mosselen handelde, krijgt op dat moment vrijwel niets geleverd. Ondertussen krijgen andere viskooplui, die voorheen nooit in mosselen deden, wél voorraad toegewezen. Een inspecteur ("Insp.") wordt ingeschakeld om voor een betere toewijzing voor Sch. te pleiten.

Aan de rechterzijde staat een besluit of verduidelijking: de betreffende persoon (mogelijk Sch. of de knecht van F. Rot) komt niet in aanmerking voor de distributie van "versche riviervisch", omdat hij daar voorheen niet in handelde. Hij komt echter wel in aanmerking voor mosselen en zeevis. De afkorting "HD" (waarschijnlijk de behandelend ambtenaar) ondertekent de instructie om het stuk op 12 november 1941 op te bergen (archiveren). Het document dateert uit de Tweede Wereldoorlog, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de gehele voedselvoorziening en handel streng gereguleerd via een systeem van vergunningen en distributie (geleid door instanties zoals het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening).

De schaarste leidde tot strikte regels: wie vroeger niet in een bepaald product handelde, mocht dat onder het nieuwe regime vaak ook niet doen om de beperkte voorraden eerlijk (of controleerbaar) te verdelen. De frustratie die uit de tekst spreekt — waarbij gevestigde handelaren gepasseerd worden ten gunste van 'nieuwkomers' — is typerend voor de bureaucreatie en de soms willekeurige toewijzing in een oorlogseconomie. De verwijzing naar "Model No. 14" uit 1937 onderaan de kaart toont aan dat de administratieve infrastructuur van vóór de oorlog hiervoor werd gebruikt.