Getypte brief op briefpapier. 28 oktober 1941. L. Biet, Bellamystraat 9, Amsterdam. Gemeente Amsterdam, Marktwezen, Afdeling Visvoorziening. [Linksboven]
L. B I E T,
Bellamystraat 9,
A m s t e r d a m.

[Rechtsboven]
Amsterdam, 28 October 1941.

[Adresing]
Aan het Marktwezen van de Gemeente Amaterdam,
Afd. Visvoorziening,
Amsterdam. Centrum.

[Handgeschreven aantekening linksboven, diagonaal]
op lijst

[Onderwerp]
Betreft toewijzing zoetwatervis.

[Aanhef]
Mijne Heren,

[Inhoud]
Met verwondering hebben wij moeten constateren, dat zonder onze toestemming wij uitgesloten zijn geworden om zoetwatervis middels de afslag toegewezen te krijgen hetgeen niet volgens recht en billijkheid is.

Wij vertrouwen er op dat U onze firma wederom indeelt bij de lieden welke middels de visafslag zoetwatervis toebedeeld krijgen, zodat wij onze rechten via levering der grossiers prijsgeven.

U gelieve van een en ander goede nota te willen nemen en tekenen inmiddels,

[Afsluiting]
Hoogachtend,

[Handtekening]

L. Biet. De brief is een formeel protest van de firma L. Biet tegen een besluit van de Amsterdamse visvoorziening. De kern van het beklag is dat het bedrijf niet langer rechtstreeks vis mag inkopen op de centrale visafslag, maar gedwongen wordt om via tussenhandelaren (grossiers) te kopen. Dit werd door de afzender gezien als een onrechtmatige aantasting van zijn zakelijke positie en rechten.

De tekst is zakelijk en dwingend van toon ("niet volgens recht en billijkheid"). De handgeschreven opmerking "op lijst" suggereert dat de brief in behandeling is genomen en dat de firma mogelijk (weer) op een distributielijst is geplaatst. Dit document stamt uit oktober 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode stond de voedselvoorziening onder strikte controle van de overheid en de bezetter via distributiesystemen.

De context van deze specifieke brief is echter wrang en tragisch. De afzender, Louis Biet (vismarktkoopman van beroep), woonde inderdaad op Bellamystraat 9 in Amsterdam en was van Joodse afkomst. In 1941 werden er steeds meer beperkende maatregelen opgelegd aan Joodse ondernemers, variërend van uitsluiting van handel tot de uiteindelijke onteigening of liquidatie van hun zaken (arisering). De uitsluiting van de afslag waarover Biet klaagt, was zeer waarschijnlijk een direct gevolg van deze antisemitische verordeningen, bedoeld om Joodse handelaren uit het economische leven te weren.

Louis Biet werd in 1942 gedeporteerd en is op 30 september 1942 vermoord in Auschwitz. Deze brief is daarmee niet alleen een administratief overblijfsel van de vismarkt, maar ook een getuigenis van de bureaucratische uitsluiting die voorafging aan de Holocaust.