Handgeschreven verzoekschrift/brief. 8 december 1941. J.J. Vermeulen, James Cookstraat 24 West, Amsterdam. [Linksboven, diagonaal geschreven:]
af Inshagen [?]

[Rechtsboven:]
8/12 1941

[Hoofdtekst:]
Aan den heer Stam Mijnheer ondergeteekende J J Vermeulen zou zich
gaarne in het aan merking wille kome voor een toewyzing
zoet water visch daar ik ook al een jaar of 13 - 14 in de vishandel
ben

in afwachting J J Vermeulen
James cook str 24 west
Amsterdam

[Linksonder, ambtelijke aantekeningen:]
afwijzen [onderstreept]
idem modelbriefje [in potlood]

[Administratieve markeringen:]
46 A/191/2 17 [in rood krijt/potlood]
Nº 46A/191/1 [paars stempel]
M. 1341 19/12 [paars stempel met handgeschreven datum]
22/12/41 178 [kleine aantekening in potlood] * Inhoud: De heer Vermeulen verzoekt om een officiële toewijzing om zoetwatervis te mogen verhandelen. Hij motiveert dit door te wijzen op zijn jarenlange ervaring (13 à 14 jaar) in de vissector.
* Taal en Spelling: Het document vertoont kenmerken van de toenmalige spelling (bijv. "visch", "ondergeteekende") en bevat enkele informele spelfouten of fonetische schrijfwijzen ("aan merking" in plaats van aanmerking, "wille kome" in plaats van willen komen). De initialen lijken op 'y y', maar dit is een destijds gebruikelijke schrijfwijze voor 'J J'.
* Beoordeling: De ambtelijke reactie is kort en krachtig: "afwijzen". Er werd opdracht gegeven om een standaard "modelbriefje" (afwijzingsbrief) te sturen.
* Administratieve verwerking: De verschillende stempels en nummers (zoals 46A/191/1) wijzen op een strikt bureaucratische afhandeling binnen een archiefsysteem, waarschijnlijk van een distributiedienst in oorlogstijd. Dit document stamt uit december 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een toenemende schaarste aan voedsel en grondstoffen, waardoor de distributie strak werd gereguleerd door de overheid (het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd).

Handelaren hadden officiële vergunningen en toewijzingen nodig om goederen te mogen inkopen en verkopen. Zoetwatervis werd in deze tijd belangrijker omdat de zeevisserij door de oorlogsvoering op de Noordzee grotendeels stil lag of streng beperkt werd. De afwijzing van het verzoek van Vermeulen, ondanks zijn jarenlange ervaring, illustreert de extreme krapte en de strikte handhaving van de contingentering (hoeveelheidsbeperking) in de vishandel tijdens de bezettingsjaren.