Handgeschreven brief (waarschijnlijk een concept of een kopie voor eigen archief). Wordt 4 K° per hoofd per week verstrekt, dan ont-
vang ik volgens de nieuwe regeling :
70 mud aardappelen à ca 75 cent winst per mud - of f 52,50
welke dienen moeten tot bestrijding van bovenge-
noemde onkosten en die van levensonderhoud van
mijn gezin, hetgeen natuurlijk een onmogelijk-
heid is.
Blijft het mij toegewezen kwantum, zooals dit nu
bepaald is, ^onveranderd^ en zou ik genoodzaakt zijn die maat-
regelen te treffen, die voornamelijk mijn personeel
zouden schaden, dan zou mij dit te meer spijten,
waar ik steeds het standpunt heb ingenomen
het, indien mogelijk, een goed bestaan te geven.
Dan zou ik tevens mijzelf daardoor treffen, want
door minder loon te geven, kan ik niet meer op
eerlijkheid van mijn personeel rekenen. En juist
in mijn vak en in het bijzonder in mijn uit-
gebreide zaak is eerlijkheid van het personeel een
bestaansvoorwaarde voor mij.
Het eenige, dat mij te doen zou staan, is een ge-
deelte van mijn personeel ontslaan, hoe hard
dit ook moge zijn, speciaal onder de tegenwoordige
benarde tijdsomstandigheden. Dit zou zoo goed
als zeker voorkomen kunnen worden, indien u
mij een kwantum van 200 mud in plaats van 172 1/2
mud per week bij een wekelijksche
verstrekking van 4 K° per hoofd woudt toewijzen.
Beleefd verzoek ik U mijn verzoek in overweging
te nemen en mocht u inzage van mijne boeken ver-
langen, dan ben ik gaarne bereid dit te verleenen. De briefschrijver, vermoedelijk een aardappelhandelaar of commissionair, voert een krachtig argument tegen de beperking van zijn handelsvolume. Hij stelt dat de marge op de hem toegewezen 70 mud (ongeveer f 52,50) onvoldoende is om zowel zijn zakelijke kosten als zijn gezin te onderhouden.

Interessant is het sociale argument dat hij aanvoert: hij koppelt de eerlijkheid van zijn personeel direct aan hun loon. In een tijd van schaarste en distributie was de verleiding tot diefstal of zwarte handel groot; de schrijver stelt dat hij alleen op de integriteit van zijn werknemers kan rekenen als hij hen een fatsoenlijk loon betaalt. Hij verzoekt daarom om een verhoging van zijn wekelijkse toewijzing naar 200 mud om ontslagen te voorkomen. De brief ademt de sfeer van de distributietijd. Een "mud" was een gebruikelijke maat voor aardappelen (vaak 70 kg). De vermelding van "4 K°" (4 kilo) per hoofd per week geeft aan hoe strikt de rantsoenering was. De "benarde tijdsomstandigheden" verwijzen naar een crisisperiode waarin de overheid de handel in primaire levensbehoeften volledig controleerde via distributiekantoren. De schrijver biedt zelfs aan zijn boekhouding te laten controleren ("inzage van mijne boeken") om de oprechtheid van zijn penibele situatie te bewijzen.