Model/Proefdruk van een officiële inschrijvingskaart voor de groentendistributie. Model Inschrijvingskaart.

(Linkerhelft)
DISTRIBUTIEDIENST AMSTERDAM
Inschrijvingskaart voor
groenten.
No. 000.001

Naam:..........................
Voorletters:...................
Adres:.........................
Nummer DSK:....................

In te vullen door den handelaar:

Naam:..........................
Voorletters:...................
Adres:.........................
Erkenningsnummer:..............

        stempel

volgnummer Distributiedienst
Amsterdam

(Rechterhelft)
DISTRIBUTIEDIENST AMSTERDAM
Inschrijvingskaart voor
groenten.
No. 000.001

Naam:..........................
Voorletters:...................
Adres:.........................
Nummer DSK:....................

In te vullen door den handelaar:

Naam:..........................
Voorletters:...................
Adres:.........................
Erkenningskaart:...............

        stempel

volgnummer Distributiedienst
Amsterdam Dit document is een oningevuld 'Model' exemplaar, herkenbaar aan het fictieve nummer "000.001". Het diende als voorbeeld voor de drukker of als instructiemateriaal voor ambtenaren van de Distributiedienst.

De kaart is dubbel uitgevoerd. In de praktijk werd dergelijk drukwerk geperforeerd of doorgeknipt: één deel bleef bij de consument (als bewijs van inschrijving), terwijl het andere deel door de winkelier werd ingeleverd bij de Distributiedienst voor de administratieve afwikkeling en de toewijzing van voorraden.

Belangrijke administratieve elementen op de kaart zijn:
* Nummer DSK: Verwijst naar de Distributiestamkaart, het cruciale identificatiebewijs voor het verkrijgen van distributiebonnen.
* Erkenningsnummer/kaart: Verwijst naar de officiële vergunning die een handelaar moest bezitten om in distributiegoederen te mogen handelen.
* Er is een klein terminologisch verschil tussen de linker- en rechterhelft (links staat "Erkenningsnummer", rechts "Erkenningskaart"). Tijdens de bezettingsjaren (1940-1945) was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd door de overheid via de Distributiedienst. Vanwege de groeiende tekorten werden steeds meer producten, waaronder groenten, 'op de bon' gezet.

Burgers konden niet zomaar bij elke winkel kopen; ze moesten zich vaak registreren bij een specifieke lokale handelaar. Dit systeem hielp de overheid om de vraag per wijk exact in kaart te brengen en de beperkte voorraden gericht te distribueren. Dit specifieke document illustreert de verregaande bureaucratisering van de voedselvoorziening in Amsterdam tijdens de oorlogsjaren. De archaïsche spelling ("den handelaar") was in die tijd nog de officiële schrijfwijze in administratieve stukken.