30 april 1942. De Wethouder voor de Arbeidszaken van de gemeente Amsterdam. L.
No. 433 a ARB. ANNO 1942.
№ 289 L.M. 1942 1/5
M. 1942 6/5
№ 3/2/6

Hierbij heb ik de eer, ~~deze stukken~~ x dit stuk x weder te doen toe-
komen aan den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen,
onder mededeeling, dat ik ook na het nader
rapport van den Directeur van meening blyf,
dat Helsloot blyk heeft gegeven van groote
zorgeloosheid ten aanzien van het hem toe-
vertrouwde dienstrijwiel, zoodat er alle aan-
leiding bestaat, hem de verplichting op te
leggen tot het betalen van schadevergoeding.
Het bedrag van deze schadevergoeding zou
kunnen worden vastgesteld op de helft van
het aan de N.V. Simplex te betalen bedrag,
zynde f. 20.-.
Het bepaalde in art. 56 A.R. is in dezen
van toepassing.

[Handgeschreven kanttekening links:]
d.i
schade verhalen
op salaris
van den
ambtenaar
wanneer deze schuld heeft.

AMSTERDAM, 30 April 1942.
De Wethouder voor de Arbeidszaken,
[Handtekening]

[In rood handgeschreven:]
zoz

[Gedrukte tekst linksonder:]
G.A. 288
Stadsdrukkerij Amsterdam
22893-11-41-1000

[Omgekeerd stempel middenonder, doorgekruist:]
A'dam,
wezen om advies.
in handen van den Heer Directeur van het Markt-,
Schoonmaak-, Bad- en Zweminrichtingen stelt deze
de Wethouder de Levensmiddelen, Wasch- en De kern van dit document is een disciplinaire en financiële maatregel tegen een gemeenteambtenaar genaamd Helsloot. De Wethouder voor de Arbeidszaken oordeelt dat Helsloot "groote zorgeloosheid" heeft getoond met betrekking tot een dienstrijwiel. Als gevolg hiervan moet hij een schadevergoeding betalen van 20 gulden. Dit bedrag representeert de helft van de totale schade of kosten die aan de Amsterdamse rijwielfabriek N.V. Simplex voldaan moeten worden.

Juridisch wordt deze maatregel onderbouwd met een verwijzing naar artikel 56 van het Algemeen Reglement (A.R.), wat door een handgeschreven kanttekening wordt verduidelijkt: het direct inhouden van schadevergoeding op het salaris van een ambtenaar bij verwijtbare schuld. Het document bevat diverse administratieve kenmerken, zoals routingstempels en een (doorhalen) hergebruikt stempel, wat duidt op de complexe bureaucratische gang van zaken binnen het Amsterdamse stadhuis. Het document is opgesteld in april 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode heerste er een groeiende schaarste aan goederen en materialen. Een dienstrijwiel was een kostbaar bezit voor de gemeente en essentieel voor het uitvoeren van taken door ambtenaren, zeker nu gemotoriseerd vervoer beperkt was. De boete van 20 gulden was voor die tijd een aanzienlijk bedrag (vaak een substantieel deel van een weekloon), wat de ernst van de "zorgeloosheid" in de ogen van het bestuur benadrukt.

De betrokkenheid van de "Wethouder voor de Levensmiddelen" suggereert dat Helsloot werkzaam was bij een dienst die gerelateerd was aan de voedselvoorziening of distributie, sectoren die tijdens de oorlogsjaren van cruciaal belang waren en onder streng toezicht stonden. De vermelding van N.V. Simplex koppelt de ambtelijke wereld aan de bekende Amsterdamse industrie van die tijd.