Ambtelijke notitie / Conceptbrief. 28 november 1942. Onderwerp:
[doorstreept: Toewijzing visch]
M. Piters

a/ h. V. C.
N.a.v. Uw brief d.d. 20 Oct jl.
no. 27974 H/Ks bericht ik U, dat
adressant niet op de verdeellijst voor
visch is geplaatst, omdat adressant
reeds sedert jaren niet meer in den
handel was. Nu echter de visch ver-
deeld wordt, wenscht ook adressant weder
in den vischhandel te worden opgenomen.
De Verdeelingscommissie is echter van oordeel,
dat op dergelijke aanvragen afwijzend dient
te worden beschikt.

[Links onderaan in een handgetekend kader:]
Hoe dienen we rekening te
houden met brief G.S.D. ?
d.d. 20.11.42?

[Rechts onderaan:]
d.d. 28/11/42
46a/203/11 [paraaf] * Handschrift: Het document is geschreven in een vlot, ambtelijk cursief schrift uit de jaren '40. De leesbaarheid is goed, hoewel sommige verbindingen (zoals in de kanttekening linksonder) wat sneller zijn neergezet.
* Taalgebruik: Het taalgebruik is formeel en volgt de spelling-De Vries en Te Winkel die destijds gebruikelijk was (bijv. "visch", "verdeellijst", "weder"). De term "adressant" wordt gebruikt om naar de verzoeker (de heer Piters) te verwijzen.
* Inhoudelijke kern: De kern van de notitie is een weigering. M. Piters wilde weer worden opgenomen in de visvandel nu er sprake was van een georganiseerde verdeling (distributie). De Verdeelingscommissie wijst dit af omdat hij reeds voor de oorlog gestopt was met zijn bedrijf en dus niet meer als actieve handelaar werd beschouwd. Dit document is een direct overblijfsel van de bureaucratische controle op de voedselvoorziening tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Vanwege de extreme schaarste werd de handel in vrijwel alle levensmiddelen, waaronder vis, strikt gereguleerd door overheidsinstanties en verdeelingscommissies.

Alleen handelaren die voor een bepaalde peildatum aantoonbaar actief waren, kregen vergunningen en toewijzingen. Mensen die hun nering voor de oorlog hadden gestaakt, probeerden tijdens de oorlogsjaren vaak weer een voet tussen de deur te krijgen om zo toegang te hebben tot schaarse goederen. De autoriteiten hielden de boot echter meestal af om de bestaande, door de oorlog getroffene handelaren te beschermen en om de controle op de distributieketen zo overzichtelijk mogelijk te houden. De afkorting "a/ h. V. C." verwijst vermoedelijk naar de ontvanger binnen een dergelijke commissie of een bureau voor de voedselvoorziening.