Zakelijke correspondentie (brief) 21 augustus 1942 Nederlandsche Visscherijcentrale, Afdeeling Prijzen ('s-Gravenhage) Den Heer Directeur van den Gemeentelijken Vischafslag te Amsterdam [Bovenaan rechts, handgeschreven:]
922

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE

AFDEELING Prijzen
BETREFFENDE Blei en kolblei
'S-GRAVENHAGE, 21 Augustus 1942
BERICHT OP SCHRIJVEN
BIJ ANTWOORD VERMELDEN 19170/Prijzen/vT.
BIJLAGEN ......... STUKS, T.W. .........

[Links in de marge, paars stempel:]
№ 467/534/1 M.1942

[Adresblok:]
Den Heer Directeur van den
Gemeentelijken Vischafslag,
te AMSTERDAM.

[Handgeschreven aantekeningen bij het adresblok:]
M. i. Di.
Insp.
(H. Stam met spoed rapport)

[Inhoud brief:]
Wij maken er U op attent, dat wij van verschillende zijden vernomen hebben, dat aan den Gemeentelijken Vischafslag te Amsterdam geen onderscheid zou worden gemaakt tusschen blei en kolblei. Daar hiertusschen verschil in prijs bestaat, zou dit de handelaren ervan weerhouden blei naar den afslag te zenden.

Wij verzoeken U nauwlettend te willen toezien, dat op dit verschil acht geslagen wordt.

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE.

[Ondertekening, handgeschreven:]
J. Bakker
Secretaris [stempel]

Ver.

[Onderaan rechts, handgeschreven:]
46 A.

[Voetnoot:]
ADELHEIDSTRAAT 300, 'S-GRAVENHAGE — POSTGIROREKENING 245271 — TELEGRAMADRES: NEDVISCEN
TELEFOON 720080, INTERCOMM. XX. VOOR AFDEELING DISTRIBUTIE EN VISCHVERVOER 720060, TOESTEL 674
EN 722641
(A) 23393 - '42 - K 983 De brief is een formeel schrijven van de Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) aan de directie van de Amsterdamse visafslag. De NVC kaart een administratieve of uitvoerende fout aan: op de afslag wordt geen onderscheid gemaakt tussen de vissoorten blei en kolblei. Hoewel deze vissen uiterlijk sterk op elkaar lijken, is er een officieel prijsverschil. De NVC waarschuwt dat het niet handhaven van dit onderscheid de aanvoer van vis in gevaar brengt, omdat handelaren hun waar elders zullen aanbieden waar zij wel de juiste prijs voor blei ontvangen. De handgeschreven krabbel "met spoed rapport" wijst erop dat de ontvanger de klacht serieus nam en intern direct om opheldering vroeg. Dit document stamt uit augustus 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandsche Visscherijcentrale was in deze periode een cruciaal controle-orgaan. Vanwege de oorlogssituatie was er sprake van schaarste en een strikt distributiesysteem. Prijzen werden centraal vastgesteld om inflatie en de zwarte markt te beteugelen. Het correct identificeren van vissoorten was dus niet slechts een biologische kwestie, maar een economische noodzaak om de legale voedselvoorziening in de grote steden zoals Amsterdam op peil te houden. Elke verstoring in de prijsstelling kon leiden tot een stagnatie van de broodnodige voedselaanvoer.