26 september 1942. NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE

AFD. Verd.
BETREFFENDE zeevisch in koelhuis.

BERICHT OP SCHRIJVEN VAN
No.
BIJ ANTWOORD VERMELDEN:
No. 23634/V/Vij.
BIJLAGEN .................. STUKS, T.W.:

Aan de Directie van het Café De Bock
AMSTERDAM.

Aan de Directie van Magazijn
"De Bijenkorf",
AMSTERDAM.

Aan de Directie van het
Restaurant "Lido"
te
AMSTERDAM.

'S-GRAVENHAGE, 26 September 1942.
2e ADELHEIDSTRAAT 300

Afschrift voor den Heer
Directeur van het Marktwezen
AMSTERDAM.

Hiermede berichten wij U, dat wij met den Directeur van het Marktwezen te Amsterdam de volgende regeling hebben getroffen ten aanzien van Uw voorraad visch, welke in het koelhuis is opgeslagen te IJmuiden.

De firma H.A. Osendarp zendt de visch aan U af, doch per adres den vischafslag, De Ruyterkade. De vischafslag zorgt voor een vervoerbewijs, dat de persoon, die de visch voor U afhaalt, in ontvangst neemt.

Deze regeling wordt onmiddellijk ingetrokken, zoodra door U in Uw restaurant geen rekening zou worden gehouden met de maximumprijzen.

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,

Voor eensluidend afschrift,
NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,

Mu.

2e ADELHEIDSTRAAT 300, 'S-GRAVENHAGE, POSTGIROREKENING 245271, TELEGRAMADRES: NEDVISCEN, TELEFOON 720080, INTERCOMM. XX
VOOR AFDEELING DISTRIBUTIE EN TEXTIEL TELEFOON 722641
(A) 23415 - '42 - K 983 Dit document is een officiële correspondentie van de Nederlandsche Visscherijcentrale, een orgaan dat tijdens de Tweede Wereldoorlog belast was met de regulering van de vissector. De brief regelt de logistieke afhandeling van visvoorraden die door grote Amsterdamse horeca- en winkelbedrijven (De Bijenkorf, Café De Bock en Restaurant Lido) werden aangehouden in het koelhuis te IJmuiden.

De kern van de regeling is dat de vis via een tussenpersoon (Firma H.A. Osendarp) naar de visafslag aan de De Ruyterkade in Amsterdam wordt gestuurd. Daar wordt een vervoerbewijs verstrekt, noodzakelijk voor legaal transport in oorlogstijd.

Cruciaal is de laatste alinea: de regeling is voorwaardelijk. Indien de bedrijven zich niet houden aan de door de bezetter/overheid vastgestelde maximumprijzen, wordt de levering gestaakt. Dit was een direct middel om prijsopdrijving en zwarte handel in schaarse goederen tegen te gaan. In september 1942 bevond Nederland zich in de diepste fase van de Duitse bezetting. Voedseldistributie en prijsbeheersing waren strikt gecentraliseerd onder toezicht van het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd. Vis was een belangrijk vervangingsmiddel voor vlees, dat op rantsoen was.

Instellingen zoals de Nederlandsche Visscherijcentrale fungeerden als schakel tussen de productie (IJmuiden) en de consumptie in de grote steden. Dat gerenommeerde zaken als De Bijenkorf en het destijds chique restaurant Lido direct door de Centrale werden aangeschreven, onderstreept hoe de totale oorlogsvoering zelfs de toevoer van individuele restaurants controleerde. De dreiging met het intrekken van de regeling bij prijsingrijpen toont de machtsverhouding tussen de regulerende instanties en de private sector in 1942.