Getypte notitie of fragment van een brief op officieel briefpapier. [Gedrukt briefhoofd, in spiegelbeeld zichtbaar bovenaan]:
NEDERLANDSCHE VISSCHERIJ CENTRALE

[Hoofdtekst]:
Door betaling uit het fonds zouden deze kosten
toch indirect ten laste van den kleinhandel
worden gebracht.

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJ CENTRALE,

[Handtekening]:
L. van Alphen

[Handgeschreven aantekening links in paars potlood]:
Gr. [onleesbaar] Dit korte documentfragment behandelt een financieel-economische kwestie binnen de visserijsector. De kern van de boodschap is een waarschuwing over de uiteindelijke economische druk van bepaalde kosten. Hoewel er wordt gesuggereerd om kosten te dekken via een specifiek "fonds", stelt de schrijver (de secretaris van de NVC) dat deze lasten uiteindelijk toch – zij het indirect – bij de kleinhandel (de detailhandel/visboeren) terecht zullen komen.

De tekst is formeel en zakelijk. Het gebruik van de naamval in "van den kleinhandel" duidt op een tekst van vóór de spellinghervorming van 1947. De fysieke staat van het document (doorslagpapier) suggereert dat dit een kopie is voor het archief of een bijlage bij een groter dossier. De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was een publiekrechtelijk orgaan dat in de jaren '30 (tijdens de crisisjaren) werd opgericht om de belangen van de Nederlandse visserij te behartigen en de markt te reguleren. De NVC hield zich bezig met prijsvorming, exportquota en de verdeling van steunfondsen.

In de context van de economische crisis van de jaren '30 en de daaropvolgende oorlogsjaren, greep de overheid via organen als de NVC sterk in in de voedselvoorziening. Er werden diverse fondsen opgericht (zoals egalisatiefondsen) om prijzen voor producenten stabiel te houden. De discussie in dit document weerspiegelt de voortdurende strijd over wie de rekening van dergelijke marktinterventies betaalt: de producent, de staat, of – zoals hier betoogd – de tussenhandel en de uiteindelijke consument. L. van Alphen