Blanco formulier/model voor een geleidebiljet. 1942 (periode van de Duitse bezetting van Nederland). Nº 349

M O D E L
Geleidebiljet.

De Directeur van den visafslag te
verklaart hierbij te hebben verstrekt op dag, 1942,
te uur,
aan (naam en voornaam)
wonende te: straat Nº plaats
opvarende van
(naam, letterteeken, nummer)
een hoeveelheid van kg
(soort visch)
teneinde deze visch voor eigen consumptie te gebruiken.

, 1942.

Directeur.
Dit geleidebiljet is geldig op den dag van afgifte.

To Dit document is een oningevuld model voor een "geleidebiljet", uitgegeven door de directie van een visafslag in 1942. Het diende als officieel bewijs dat een bepaalde hoeveelheid vis legaal was verkregen.

De belangrijkste elementen in het formulier zijn:
* Identificatie: Er is ruimte voor de naam van de ontvanger, het adres en de specifieke boot ("opvarende van") met registratiegegevens (naam, letterteken en nummer van de viskotter).
* Kwantificering: De exacte hoeveelheid in kilogrammen en de soort vis moesten worden gespecificeerd.
* Beperking: De tekst "voor eigen consumptie" is onderstreept om te benadrukken dat deze vis niet mocht worden doorverkocht.
* Geldigheid: Het biljet was slechts één dag geldig (de dag van afgifte), wat strikte controle mogelijk maakte.

Het document fungeerde als een vervoersbewijs. Zonder dit biljet liep de bezitter het risico te worden beschuldigd van illegale handel of diefstal. Het jaartal 1942 plaatst dit document midden in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland was er een groeiend tekort aan voedsel, wat leidde tot een streng distributiesysteem met distributiebonnen.

Vis was een belangrijke voedselbron, maar de visserij stond onder strikt toezicht van de bezetter. Vissers mochten vaak een klein deel van hun vangst houden voor eigen gebruik (de zogenaamde "besomming in vis"). Om te voorkomen dat deze vis op de zwarte markt belandde, waren dergelijke geleidebiljetten noodzakelijk. Het document illustreert de bureaucratische controle op de voedselvoorziening en de beperkingen waar burgers en vissers in oorlogstijd mee te maken hadden. De vermelding van "letterteeken, nummer" verwijst naar de visserijtekens op de schepen (zoals KW voor Katwijk of SCH voor Scheveningen).