Officiële brief/correspondentie. 2 november 1942. NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE

AFDEELING Verd.
BETREFFENDE vischverdeeling
'S-GRAVENHAGE, 2 November 194.2.

BERICHT OP SCHRIJVEN

BIJ ANTWOORD VERMELDEN 28228/V/Vj.
BIJLAGEN ......... STUKS, T.W. .........

[Handgeschreven rechtsboven: 327]

Den Heer Directeur van het Marktwezen,
Jan van Galenstraat,
AMSTERDAM.-

[Groot paars stempel:] Nº 46A/595/2 M. 1942 3/11 [met handgeschreven toevoegingen en een onleesbare paraaf/datum 22/11(?)]

Hiermede berichten wij U, dat wij er geen bezwaar tegen hebben de toewijzing van J.Snoek Czn., Ventersgracht 8, Volendam, te wijzigen, zoodat J.Snoek, voornoemd, een toewijzing ontvangt van 43-1/2kg per 10.000-1/2kg en zijn zoon 25-1/2kg per 10.000-1/2kg.

Snoek Sr. dient de hem op Volendam toegewezen visch uiteraard te blijven verkoopen in Amsterdam, terwijl zijn zoon van ons vergunning heeft gekregen zijn visch uit te venten in de gemeenten Diemen en Duivendrecht.

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,
[Handtekening stempel in blauw/paars]

Ha.

[Voetnoot:]
ADELHEIDSTRAAT 300, 'S-GRAVENHAGE — POSTGIROREKENING 245271 — TELEGRAMADRES: NEDVISCEN
TELEFOON 720080 EN 772162. INTERCOMM. XX. VOOR AFDEELING DISTRIBUTIE 722641
[Logo A] 23430 - '42 - K 983 Deze brief documenteert een administratieve wijziging in de distributie van vis tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) geeft toestemming om de oorspronkelijke vis-toewijzing van de Volendamse vishandelaar J. Snoek Czn. te splitsen tussen hemzelf en zijn zoon.

De kernpunten zijn:
* Specifieke quota: Er worden zeer exacte hoeveelheden genoemd (43,5 kg en 25,5 kg per eenheid van 10.000,5 kg), wat wijst op een streng gereguleerd distributiesysteem.
* Geografische beperking: De vishandelaren zijn gebonden aan specifieke locaties. Snoek Sr. moet in Amsterdam blijven verkopen, terwijl zijn zoon een vergunning krijgt voor Diemen en Duivendrecht.
* Bureaucracie: De aanwezigheid van meerdere stempels, referentienummers en de formele toon illustreren de strakke controle op de voedselvoorziening. Het document dateert van november 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. De Nederlandsche Visscherijcentrale was een door de bezetter gecontroleerd orgaan dat de gehele keten van de visserij beheerde: van de vangst tot de distributie en prijsvorming.

Tijdens de oorlogsjaren was er sprake van toenemende schaarste en distributie (bonnenstelsel). De NVC moest ervoor zorgen dat de vis eerlijk (volgens de regels van de bezetter) werd verdeeld over de bevolking, terwijl ook een aanzienlijk deel van de vangst naar Duitsland werd afgevoerd.

Het feit dat een vishandelaar uit Volendam (een belangrijke vissersplaats) officieel toestemming moet vragen om zijn toewijzing te splitsen en te venten in omliggende gemeenten, toont aan hoe klein de bewegingsvrijheid voor ondernemers in die tijd was. Iedere verandering in de handelswijze vereiste goedkeuring van de centrale autoriteiten in Den Haag.