Zakelijke correspondentie (doorslag van een getypte brief). 10 oktober 1942. De Directeur (instantie niet expliciet vermeld, vermoedelijk een rijksbureau of distributie-instantie). [Handgeschreven, linksboven:] Verzonden 10/10
[Handgeschreven, middenboven:] [onleesbaar, mogelijk paraaf] 10/10
[Getypt, rechtsboven:] G/HB.

den Heer Directeur der
Nederlandsche Visscherijcentrale,
2e Adelheidstraat 300,
Den Haag.

46A/605/2 M. 10 October 1942.

In antwoord op Uw brief d.d.18 September j.l. No.22537/Verd./
/de V., bericht ik U, dat er mijnerzijds geen bezwaar bestaat, dat
H.J.Smeenk visch blijft leveren aan C.Zwaan. Zwaan zal deze visch
aan den Gemeentelijken Afslag moeten leveren en zal dan dus als
commissionnair optreden.

De Directeur, * Onderwerp: De brief betreft een officiële toestemming voor de levering van vis door een individu (H.J. Smeenk) aan een handelaar (C. Zwaan) binnen de strikte kaders van de oorlogsdistributie.
* Juridische/Economische strekking: De toestemming is voorwaardelijk. C. Zwaan mag de vis niet vrij verhandelen, maar moet deze aanbieden bij de "Gemeentelijken Afslag". Hij treedt hierbij op als "commissionnair" (tussenpersoon die op eigen naam maar voor rekening van een ander handelt). Dit systeem was ingericht om de zwarte handel te voorkomen en te zorgen dat alle vis via officiële kanalen en tegen vastgestelde prijzen in de distributie terechtkwam.
* Taalgebruik: Het document hanteert de toen gebruikelijke spelling (bijv. "visch", "mijnerzijds") en de formele ambtelijke stijl van de vroege jaren '40. Dit document is geproduceerd tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC), gevestigd aan de 2e Adelheidstraat in Den Haag, was een door de bezetter gecontroleerd orgaan dat toezicht hield op de gehele visserijsector. In 1942 was de schaarste aan voedsel groot en was de controle op de aanvoer van vis essentieel voor de voedselvoorziening.

Het feit dat er voor een individuele levering tussen twee personen (Smeenk en Zwaan) schriftelijke toestemming nodig was van een directeur, illustreert de verregaande bureaucratisering en de totale controle op de economie in oorlogstijd. De Gemeentelijke Afslagen fungeerden als de centrale punten waar de overheid grip hield op de hoeveelheden en de prijzen van de binnengebrachte vis.