Handgeschreven brief met ambtelijke kanttekeningen. 23 november 1942 (gebaseerd op stempel en aantekeningen). H. ter Voort (gevestigd te Kinderdijk 108). [Bovenaan rechts, stempels en codes:]
Weled. Heer № 4/6/636/4 M. 1942 23/11 3z0

[Hoofdtekst:]
Hiermede wil ik u beleefd verzoeken,
of er geen mogelijkheid is, dat mijn
gepelde-garnalen toewijzing verhoogd
wordt! Daar ik deze altijd in groot
kwantum heb verkocht. Ik heb deze van
de firma Haasnoot te Volendam betrokken,
welke u ook de gewenschte informatie’s
kunt geven. Ik hoop dat u mij in
deze terwille kunt zijn.

Hoogachtend
H ter Voort.

[Aantekeningen linkerzijde, schuin:]
Antwoordt [doorgestreept]
Kinderdijk 108

[Aantekeningen rechterzijde en onderkant in verschillende pennen/potlood:]
verhoogd
3 op 4/X gep. garnalen
in dossier
"Aanvraag"
April 1943
De Hals [handtekening]

[Onderaan links:]
Is kennisgeving
nog niet in v.M.
opgehangen?
D 23/11 42

[Helemaal onderaan:]
Zijn opgehangen 4 De brief is een formeel verzoek van een handelaar (H. ter Voort) aan een niet nader genoemde instantie (waarschijnlijk een distributie- of visserijbureau). De schrijver verzoekt om een groter quotum voor de verkoop van gepelde garnalen, met de rechtvaardiging dat hij voorheen altijd grote hoeveelheden verkocht en verwijst naar zijn leverancier, de firma Haasnoot uit Volendam, voor verificatie.

De tekst bevat diverse administratieve sporen:
* Registratie: De stempels en nummers bovenin duiden op een formele dossiervorming in het jaar 1942.
* Besluitvorming: De aantekeningen aan de rechterkant lijken te wijzen op een latere verwerking ("verhoogd") en een verwijzing naar een dossier in april 1943.
* Communicatie: De opmerking onderaan ("Is kennisgeving nog niet in v.M. opgehangen?") suggereert dat besluiten over toewijzingen publiekelijk of intern bekendgemaakt moesten worden (mogelijk in de vismijn of een vergelijkbare locatie, afgekort als v.M.). Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze tijd was er sprake van een strikt distributiesysteem en schaarste. Vrijwel alle levensmiddelen, inclusief visproducten zoals garnalen, waren onderworpen aan toewijzingen en quota beheerd door de overheid (de Crisis-Contrôle-Dienst en aanverwante bureaucratie).

De vermelding van de firma Haasnoot te Volendam is historisch relevant, daar deze familie nog steeds een prominente rol speelt in de Nederlandse vishandel. De administratieve verwerking die doorloopt tot in 1943 toont de traagheid of de voortdurende aard van de ambtelijke molen tijdens de oorlogsjaren. De vraag of de kennisgeving "opgehangen" is, wijst op de manier waarop handelaren destijds op de hoogte werden gesteld van hun toegewezen rantsoenen.