Officieel overheidsbesluit (Beschikking). 10 augustus 1942. [Stempel/Handgeschreven bovenin:]
№ 46 B/1/1 M. 1942
15/5
S.v.p. nog 20 ex. aanvragen bij N.V.C. [Handgeschreven]
20 [Handgeschreven om cirkeld]

N.V.C. № 285.

BESCHIKKING VAN DEN SECRETARIS-GENERAAL VAN HET DEPARTEMENT VAN LANDBOUW EN VISSCHERIJ INZAKE MAXIMUM PRIJZEN VOOR ZEEVISCH

10 Augustus 1942.
1881
Afdeeling Visscherijen

[Handgeschreven aantekening rechts:]
nw. Dir. Spoor
aang. 17/8. 42
[Paraaf]

Op grond van artikel 2 van het Besluit № 218/1940 inzake de benoeming van een Gemachtigde voor de Prijzen en in overeenstemming met de §§ 2 en 3 van de Verordening № 3/1940 van den Rijkscommissaris voor het bezette Nederlandsche gebied, wordt bepaald:

§ 1.
Voorschriften voor reeders van visschersvaartuigen en visschers.

Artikel 1.
De prijzen, tegen welke zeevisch ten hoogste aan den afslag mag worden verkocht en afgeleverd, worden door of vanwege den Directeur-Generaal van de Voedselvoorziening in overeenstemming met den Gemachtigde voor de Prijzen vastgesteld en op door hem te bepalen wijze gepubliceerd.

Artikel 2.
De reeders van visschersvaartuigen of visschers zijn bij de levering van de zeevisch verplicht aan hun afnemers een overgewicht te geven van ten minste 10 pct. voor grove visch en 5 pct. voor fijne visch.

Artikel 3.
De reeders van visschersvaartuigen of visschers zijn verplicht de door hen aangevoerde visch naar de soorten en onderverdeeling van deze soorten, waarvoor maximum prijzen en/of marges zijn vastgesteld, te sorteeren. Indien aan deze verplichting niet is voldaan, geldt als maximum prijs voor deze partij de laagste maximum prijs van de desbetreffende vischsoort.

§ 2.
Voorschriften voor groot- en kleinhandelaren en commissiekoopers in zeevisch.

Artikel 4.
De marges, welke de groot- en kleinhandelaren bij verkoop en aflevering aan hun afnemers ten hoogste mogen berekenen, zijn vervat in de bij deze beschikking gevoegde bijlage.

Artikel 5.
De groot- en kleinhandelaren zijn verplicht de betrokken zeevisch, gesorteerd naar de soorten en onderverdeeling van deze soorten, waarvoor maximum prijzen en/of marges zijn vastgesteld, door te leveren.

Artikel 6.
De groothandelaren mogen voor verpakkingen kleiner dan 50 kg hun maximum marge met ten hoogste ƒ 0,01 per kg verhoogen.

Artikel 7.
1. De in artikel 4 genoemde marges voor de groot- en kleinhandelaren mogen ten aanzien van een en dezelfde partij visch slechts eenmaal worden berekend.
2. Behoudens toestemming van de Nederlandsche Visscherijcentrale mag een zelfde handelaar slechts één maximum marge berekenen.

--- * Juridische basis: Het besluit steunt op verordeningen van de Rijkscommissaris (Seyss-Inquart), wat de onderwerping van het Nederlandse bestuur aan de Duitse bezetter illustreert.
* Kernbepalingen:
* Prijsbeheersing: Prijzen worden centraal vastgesteld door de Directeur-Generaal van de Voedselvoorziening.
* Overgewicht (Art. 2): Een opmerkelijke bepaling waarbij vissers verplicht worden extra gewicht te leveren (10% voor grove vis, 5% voor fijne vis), waarschijnlijk om te compenseren voor vochtverlies of ijs.
* Sorteerplicht (Art. 3 & 5): Strikte regels voor sortering. Bij nalatigheid volgt een financiële sanctie: de partij wordt tegen de laagste geldende prijs afgerekend.
* Anti-stapeling (Art. 7): Marges mogen niet meermaals op dezelfde partij worden toegepast, om prijsopdrijving in de handelsketen te voorkomen.
* Administratieve sporen: De handgeschreven notitie "S.v.p. nog 20 ex. aanvragen" wijst op de distributie van deze regels binnen de bureaucratie van de N.V.C. (Nederlandsche Visscherijcentrale).

--- Dit document stamt uit het midden van de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandse economie was in 1942 volledig omgeschakeld naar een distributiestelsel. Om inflatie en zwarte handel tegen te gaan, en om de voedselvoorziening (ook voor de bezetter) te garanderen, werden voor vrijwel alle levensmiddelen maximumprijzen vastgesteld.

De Nederlandsche Visscherijcentrale (N.V.C.) speelde hierin een centrale rol als uitvoeringsorgaan. De visserijsector was zwaar getroffen door de oorlog; veel schepen waren gevorderd of mochten de haven niet uit vanwege de Atlantikwall. De vis die nog wel werd binnengebracht, was schaars en moest dus streng gereguleerd worden. Het document toont de micro-managementstijl van de bezettingsautoriteiten, waarbij zelfs het percentage overgewicht en de kosten van kleine verpakkingen (Art. 6) wettelijk werden vastgelegd.