Pagina uit een ambtelijk besluit of verordening betreffende prijsbeheersing. -2-

Artikel 8.

1. Indien meer dan één groothandelaar is ingeschakeld, moeten de groothandelaren de maximum marge voor den groothandelaar onderling deelen en wel zoodanig, dat de tweede groothandelaar ten minste f 1,- per 50 kg ontvangt.
2. De tweede groothandelaar mag de vrachtkosten voor verzending van de visch van den eersten groothandelaar naar den kleinhandelaar aan dezen laatste in rekening brengen, mits deze vrachtkosten afzonderlijk op de verkoopnota voor den kleinhandelaar worden vermeld.

Artikel 9.

Commissiekoopers en zij, die naar het oordeel van de Nederlandsche Visscherijcéntrale daarmede gelijk zijn te stellen, mogen voor de door hen verrichte diensten een vergoeding van ten hoogste f 0,02 per kg, exclusief vracht, aan hun opdrachtgevers in rekening brengen. Deze commissie moet uit de maximum marge voor den opdrachtgever worden betaald.

§ 3.
Voorschriften voor be- of verwerkte visch.

Artikel 10.

Indien zeevisch, ontdaan van den kop, wordt verkocht en afgeleverd, mogen de maximum prijzen met 1/3 van den desbetreffenden maximumprijs voor de reeders van visschersvaartuigen of visschers voor niet gestripte visch worden verhoogd.

Artikel 11.

Indien de zeevisch gefileerd wordt verkocht en afgeleverd, mogen de maximum prijzen met het tweevoud van den desbetreffenden maximumprijs voor de reeders van visschersvaartuigen of visschers voor niet gestripte visch worden verhoogd.

Artikel 12.

Indien de zeevisch in bevroren toestand wordt verkocht en afgeleverd, mag de maximum marge voor den groothandelaar worden vermeerderd met invries- en bewaarkosten van ten hoogste f 1,- per 50 kg per maand, met een maximum van f 2,50 per 50 kg.

Artikel 13.

Indien kabeljauw of wijting door de groot- of kleinhandelaren wordt gestript, zijn de maximum verkoopprijzen voor de groot- en kleinhandelaren gelijk aan de verkoopprijzen op den afslag van gestripte kabeljauw of wijting, vermeerderd met de groothandelsmarge, onderscheidenlijk de som van de groot- en kleinhandelsmarge van kabeljauw en wijting.

Artikel 14.

Indien de kabeljauw door de kleinhandelaren in mooten wordt verkocht en afgeleverd, mogen de kleinhandelaren den maximum inkoopprijs per kg van deze kabeljauw verdubbelen en daarna vermeerderen met f 0,35 per kg.

Artikel 15.

De kleinhandelaren, niet zijnde venters of marktkooplieden, mogen voor het bezorgen van zeevisch aan hun afnemers geen hoogeren prijs in rekening brengen dan 10 cent per bezorging: het schoonmaken mag niet berekend worden.

Artikel 16.

De Directeur-Generaal kan in overeenstemming met den Gemachtigde voor de Prijzen nadere prijzen vaststellen voor gestripte, gefileerde, in mooten verdeelde of op soortgelijke wijze be- of verwerkte, alsook voor beschadigde visch. Deze prijzen kunnen op door hem te bepalen wijze bekend worden gemaakt. * Juridische aard: Het document is een technisch-administratief voorschrift dat zeer gedetailleerd de prijsopbouw van visproducten reguleert. Het is bedoeld om prijsopdrijving in de keten van visser naar consument tegen te gaan door marges en toeslagen strikt te limiteren.
* Economische controle: De regels dekken diverse scenario's: van meerdere tussenschakels in de groothandel (Art. 8) tot specifieke bewerkingen zoals fileren (Art. 11), invriezen (Art. 12) en het verkopen van moten (Art. 14).
* Consumentenbescherming: Artikel 15 stelt een limiet aan bezorgkosten en verbiedt expliciet het in rekening brengen van schoonmaakkosten door de winkelier, wat duidt op een stringente bescherming van de eindgebruiker.
* Taalgebruik: Gebruik van de oude spelling (vissch, Nederlandsche, zoodanig) en ambtelijke stijl. Opvallend is de typefout "Visscherijcéntrale" in Artikel 9. Dit document stamt uit de periode van de geleide economie in Nederland, die zijn hoogtepunt kende tijdens de Tweede Wereldoorlog en de wederopbouw. De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) werd in 1941 door de bezetter opgericht om de gehele vissector centraal aan te sturen en de distributie te controleren.

De functies van Directeur-Generaal voor de Prijzen en Gemachtigde voor de Prijzen waren cruciaal in het beteugelen van inflatie en zwarte handel in een tijd van schaarste. Dergelijke "Prijsbeschikkingen" werden gepubliceerd in de Staatscourant of speciale prijscouranten om handelaren te dwingen zich aan de officiële tarieven te houden. De focus op kabeljauw en wijting in de artikelen 13 en 14 onderstreept het belang van deze soorten voor de volksvoeding in die tijd.