Getypte brief (doorslag of kopie). 20 augustus 1942. Waarschijnlijk een gemeentelijke dienst (mogelijk Marktwezen of Voedselvoorziening). VD/HD.
45/2/1
20 Augustus 1942.

Maximum-prijzen
voor zeevisch.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

In bijlage dezes hebben wij de eer U te doen toekomen een beschikking van den Secretaris-Generaal van het Departement van Landbouw en Visscherij d.d. 10 Augustus j.l. inzake maximumprijzen voor zeevisch. Ingevolge het U bekende Tweede Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941 moet ook thans deze vischsoort op den gemeentelijken afslag De Ruyterkade worden aangevoerd, hetgeen vermoedelijk met ingang van 20 dezer voor het eerst zal geschieden.

De door de Nederlandsche Visscherijcentrale ingestelde Verdeelingscommissie heeft zich op 18 dezer bezig gehouden met het samenstellen van de verdeellijsten voor deze vischsoorten.

Bij de opstelling van deze verdeelingsregeling is men uitgegaan van de rekening, dat er verschil bestaat tusschen den straathandel in visch en den verkoop van dit artikel in winkels voor wat betreft de soorten visch, welke worden verkocht en de exploitatiekosten.

Op grond hiervan, rekening houdende ermede, dat de maximumprijsregeling de winkeliers geen gelegenheid biedt hooger prijs voor hun waar te bedingen dan de straathandel, is besloten in de hoegrootheid der toewijzing verschil te maken.

Om vorengenoemde onderscheiding zoo veel mogelijk in overeenstemming met de werkelijkheid te doen zijn, zijn 37 kleine winkeliers ingedeeld bij de groep straathandel, omdat voor hun zaken niet geldt, althans niet in voldoende mate, om de gemaakte splitsing te rechtvaardigen.

Voorts moest nog erkend worden, dat er enkele zaken zijn, die door hun leveringen aan ziekenhuizen en andere instellingen zich in omvang van zaken dermate van de overige winkelzaken onderscheiden, dat hun een grootere toewijzing dient te worden gegeven.

De regeling is nu aldus:

1e. de geheele straathandel , benevens 37 kleine winkeliers ontvangen per beurt een toewijzing van 50 pond zeevisch; deze toewijzing zal bestaan uit de zoogenaamde volksvischsoorten als schol, schar, wijting e.d.;

2e. 32 grootere winkeliers ontvangen 1 1/2 toewijzing, bestaande uit 50 pond zoogenaamde volksvisch en 25 pond fijnere vischsoorten als tong, tarbot, griet en dergelijke, terwijl

3e. de 6 allergrootste kleinhandelaren 2 toewijzingen ontvangen, bestaande uit 50 pond zoogenaamde volksvisch en 50 pond fijnere vischsoorten. Deze brief zet de distributieregeling en toewijzing van zeevis aan Amsterdamse handelaren uiteen naar aanleiding van nieuwe maximumprijzen. Omdat de marges voor winkeliers en straatverkopers gelijk zijn getrokken door de overheid, wordt het verschil in exploitatiekosten gecompenseerd door de hoeveelheid en de kwaliteit van de toegewezen vis.

Er worden drie categorieën gehanteerd:
1. Straathandel en zeer kleine winkeliers: Krijgen enkel 'volksvis' (goedkopere soorten).
2. Middelgrote winkeliers: Krijgen een anderhalve portie, inclusief fijnere (duurdere) vissoorten.
3. Grote handelaren (vaak hofleveranciers aan instellingen): Krijgen een dubbele portie met een groter aandeel luxe vis. Het document dateert uit augustus 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. De voedselvoorziening stond onder strikte controle van de bezetter en de Nederlandse overheidsorganen (het Rijkscommissariaat en de departementen). De "Nederlandsche Visscherijcentrale" was een orgaan dat de visserijsector reguleerde in een tijd van schaarste.

De vermelding van de afslag aan de De Ruyterkade bevestigt dat dit een Amsterdamse aangelegenheid is. De term "volksvis" duidt op goedkopere vissoorten die essentieel waren voor de eiwitvoorziening van de bevolking, terwijl de luxe vis (tong, tarbot) gereserveerd bleef voor zaken met een hogere omzet of specifieke leveringsplichten aan bijvoorbeeld ziekenhuizen. De bureaucratische indeling toont aan hoe gedetailleerd de distributie van schaarse goederen tijdens de oorlogsjaren werd beheerd. Marktwezen