Uittreksel uit het Boek der Besluiten van de Burgemeester van Amsterdam. 27 november 1942. № 46 B/3/4 M. 1942 17/12 [Linksboven gestempeld/geschreven]
Marktw. 464 [Rechtsboven geschreven]

No. 884 L.M.1942
Definitieve vaststelling verdeelregeling gerookte visch.

E x t r a c t
uit het Boek der Besluiten
van den Burgemeester van Amsterdam,
Vrydag, 27 November 1942.

Op voorstel van den Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen wordt het volgende besluit genomen:
De Burgemeester van Amsterdam,
Gezien de rapporten van den Directeur van het Marktwezen alsmede den Gemeentelyken Adviseur voor Voedings en Distributie-aangelegenheden d.d. 6 October en 17 November 1942, No. 46 B/3/1 M en 46 B/3/3 M;
Gelet op zyn schryven van 19 October 1942, No. 884 L.M.1942;
Gelet op de bepalingen van het Tweede Uitvoeringsbesluit van het Visscherybesluit 1941;

B e s l u i t :

de in eerstgenoemd rapport vermelde en voorloopig vastgestelde verdeelregeling van gerookte visch, (sprot, bliek, pos e.d.) waarby de verkoop van die visch uitsluitend in winkels, vischhallen en op markten is toegestaan en waarby voor toewyzing uitsluitend in aanmerking komen winkeliers in visch of in visch en fruit, straathandelaren in versche visch, die een standplaatsvergunning hadden speciaal voor gerookte visch, alsmede rookers van aal, thans definitief vast te stellen.

Afschrift van dit besluit zal worden gegeven aan de afdeelingen Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen (3 stuks) en Algemeene Zaken (Politie) (3 stuks).

VE
[Paraaf]
C.S. Stadhuis
A’dam 12-’42

Voor eensluidend extract,
de Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN Het document is een officieel administratief besluit van de gemeente Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De tekst hanteert de toenmalige spelling (zoals "visch", "vrydag" en "schryven").

De kern van het besluit is het formaliseren van een distributiesysteem voor gerookte vis (specifiek genoemd: sprot, bliek en pos). Het besluit legt beperkingen op aan de handel: de vis mag alleen via officiële kanalen (winkels, markten, visallen) verkocht worden. Bovendien wordt scherp gedefinieerd welke handelaren voor toewijzing van deze schaarse goederen in aanmerking komen. Opvallend is de gedetailleerde naam van het wethouderschap, dat naast levensmiddelen ook verantwoordelijk was voor bad- en zweminrichtingen en de schoonmaaksector. Dit document stamt uit november 1942, een periode waarin Nederland bezet was door nazi-Duitsland. De burgemeester van Amsterdam was in deze periode Edward Voûte, die door de bezetter was aangesteld.

Tijdens de bezettingsjaren was er een enorme schaarste aan voedsel en brandstof. Om de zwarte handel tegen te gaan en de beperkte voorraden te beheren, werd vrijwel alles "op de bon" gezet of via strikte distributieregelingen verdeeld. Vis was een belangrijke bron van proteïne, nu vlees steeds zeldzamer werd. De bureaucratische taal in het document maskeert de grimmige realiteit van de oorlogseconomie, waarin de overheid tot op het niveau van "sprot en bliek" moest reguleren wie wat mocht verkopen om de voedselvoorziening (onder controle van de bezetter) in stand te houden. De vermelding van "Algemeene Zaken (Politie)" aan wie afschriften worden verzonden, onderstreept dat naleving van deze regels strikt werd gecontroleerd.