Handgeschreven ambtelijk verslag of memo betreffende markttoezicht en prijsbeheersing. recht hadden op een toewijzing gerookte (2
aal; deze hebben zij slechts kunnen
krijgen, wanneer ze de standplaatsvergun-
ten kantore van den D.M.W. deponeerden.
en de aal onder toezicht op de markten verkochten.
Nu was ger. aal bij uitstek een artikel,
dat in den zwarten handel werd gebracht.
Voorraad van f 1,20 per ½ kg. wordt grif
f 3,50 - 4,= per ½ kg. gemaakt.
Er was dan ook alle reden om
bovenaangehaalde maatregel te nemen.
Met uitzondering van de filet's, ligt
de zaak voor de overige artikelen ten deze
anders. Prijsopdrijving vindt daarin
vrij wel niet plaats, omdat de vraag niet
zoo groot is en de artikelen zich voor
den zwarten handel niet zeer leenen.
In het afgelopen seizoen is echter,
wat den verkoop van filet's betreft,
van een normalen verkoop vaak geen
sprake geweest. Deze artikelen werden
vrijwel steeds boven den vastgestelden
prijs verkocht. Er zou derhalve alle
aanleiding zijn om den verkoop
ervan eveneens onder contrôle te
brengen op de markten. Dan zouden
echter automatisch alle standplaats-
vergunningen moeten worden ingeleverd,
aangezien alle standplaatshouders
ook filé verkochten. De verkoop
dezer stpl. houders bestaat voor een
groot gedeelte uit den verkoop van
filé, sprot, schar e.d., voornamelijk De tekst beschrijft de economische spanningen op de vismarkt tijdens een periode van schaarste. Centraal staat de "zwarte handel" in gerookte paling (aal) en visfilets. De auteur legt uit dat de overheid (via de D.M.W., waarschijnlijk de Dienst voor het Marktwezen) een repressieve maatregel heeft ingevoerd: handelaren moeten hun standplaatsvergunning inleveren om in aanmerking te komen voor een toewijzing van gerookte aal, zodat de verkoop gecontroleerd kan worden.

De noodzaak hiervan wordt onderbouwd met prijscijfers: aal met een officiële waarde van ƒ 1,20 per pond wordt op de zwarte markt voor ƒ 3,50 tot ƒ 4,00 verkocht (een prijsstijging van meer dan 200%). Terwijl de handel in andere vissoorten zoals sprot en schar stabiel blijft door een lagere vraag, vertoont de handel in visfilets vergelijkbare onregelmatigheden als de aalhandel. De auteur adviseert daarom om ook voor filets strenger toezicht in te voeren, ondanks de administratieve last voor de standplaatshouders. Dit document is een treffend voorbeeld van de economische situatie in Nederland tijdens de Duitse bezetting (1940-1945). In deze periode was er een strikt systeem van rantsoenering en prijsbeheersing om de voedselschaarste te managen. Omdat de officiële prijzen vaak niet rendabel waren voor handelaren of niet voldeden aan de enorme vraag, bloeide de zwarte handel op.

De genoemde "D.M.W." verwijst naar de gemeentelijke of landelijke diensten die toezagen op het marktwezen. Vis was gedurende de oorlog een essentieel onderdeel van het dieet omdat vlees bijna onverkrijgbaar was. De bureaucratische maatregel om vergunningen in te nemen was een directe poging van de autoriteiten om de grip op de distributieketen te herwinnen. Marktwezen