Ambtsbericht/brief van een gemeentelijke afdeling (mogelijk de Dienst der Markten of het Centraal Bureau voor de Voedselvoorziening). 30 december 1942. [Handgeschreven bovenin:]
H. van Meurs /
u. stellen
t.k.

Verzonden 30/12 [stempel of geschreven]
vD/SV [Initialen opsteller/typist]

[Getypt:]
den Heer Wethouder voor de
Levensmiddelen,
A L H I E R.

46b/4/2 1 30 December 1942.

Vischregeling

Hiermede hebben ondergeteekenden de eer U het
volgende te berichten.
Van de Nederlandsche Visscherijcentrale hebben wij
een brief ontvangen, welke wij in bijlage dezes in
afschrift overleggen, vermeldende dat, ingevolge be-
sluit van den Gemachtigde voor de Prijzen van de
koopers kleinhandelaren van zeevisch op de afslagen
2% retributie moet worden geheven.
Tot nu toe werd, ingevolge de Verordening op de
Heffing van markt-, standplaats en ventgelden 2% van
de inzenders-grossiers geheven.
Een en ander is een gevolg van het feit, dat de
winstmarge voor de groothandelaren zoodanig is, dat
hiervan bezwaarlijk 2% voor verdeelkosten kan worden
geheven. Gevolg van bovenvermeld besluit is dan ook,
dat niet de inzenders-groothandelaren, doch de koopers-
kleinhandelaren het verdeelpercentage moeten betalen.
Deze laatsten mogen dit echter aan het publiek doorbe-
rekenen.
Voor den gemeentelijken afslag veroorzaakt boven-
vermelde wijziging niet minder inkomsten, doch wel
moeten meer werkzaamheden worden verricht. Waar name-

[Document breekt hier af] Het document betreft een ambtelijke mededeling over een verschuiving in de belastingheffing (retributie) op de visafslag tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kernpunten zijn:

1. Verschuiving van de lasten: Voorheen betaalden de 'inzenders-grossiers' (groothandelaren die vis aanleveren) 2% verdeelkosten. Volgens een nieuw besluit van de Gemachtigde voor de Prijzen moet deze 2% voortaan worden geheven bij de 'koopers-kleinhandelaren' (winkeliers).
2. Economische reden: De winstmarges voor de groothandel waren door de prijsbeheersing zo krap geworden dat zij deze 2% niet meer konden dragen.
3. Gevolg voor de consument: De kleinhandelaren krijgen expliciet toestemming om deze extra kosten door te berekenen aan de consument ("het publiek").

4. Administratieve last: Voor de gemeente (de exploitant van de afslag) blijven de inkomsten gelijk, maar de administratieve rompslomp neemt toe. Dit document stamt uit december 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. De voedselvoorziening stond onder strikte controle van de bezetter en de collaborerende instanties.

5. Gemachtigde voor de Prijzen: Dit was een centrale autoriteit (onderdeel van het Rijkscommissariaat) die toezag op prijsbeheersing om inflatie en zwarte handel tegen te gaan.

6. Nederlandsche Visscherijcentrale: Dit was een tijdens de oorlog opgerichte organisatie (onderdeel van de landbouw- en voedselvoorzieningsstructuur) die de gehele vissector controleerde, van vangst tot distributie.
7. Schaarste en distributie: Vis was een cruciaal onderdeel van het rantsoen, maar door de oorlogsomstandigheden op de Noordzee was de aanvoer beperkt. Dergelijke administratieve wijzigingen laten zien hoe de overheid tot in de kleinste details probeerde de distributieketen draaiende te houden, waarbij de kosten uiteindelijk vaak bij de burger terechtkwamen.