Archief 745
Inventaris 745-392
Pagina 528
Dossier 106
Jaar 1942
Stadsarchief

Handgeschreven manuscript/concept (pagina 5).

Origineel

Handgeschreven manuscript/concept (pagina 5). (Doorstalingen in de tekst zijn aangegeven met een streep; toevoegingen tussen vierkante haken).

5/

Dit zelfde is het geval met een debiteur, die
een door hem aangegane afbetalingsregeling
niet nakomt.

De gevolgen van het bovenbeschreven
optreden der Commissie zijn aldus gedacht:
De naam van den debiteur, die ~~er ook~~ tersake ~~van~~ een
erkende of krachtens vonnis vaststaande schuld
een afbetalingsregeling aangaat, wordt door
de Commissie geplaatst op een lijst, die
[in de kantlijn:] de zogenaamde "grijze lijst",
zij vertrouwelijk aan de leden der
Vereeniging (de aangesloten grossiers) toezendt.
~~& …~~
Aan personen, die op de "grijze lijst" voorkomen,
mag door de aangesloten grossiers alleen nog
maar tegen contante betaling worden verkocht,
zolang hun naam op de bedoelde lijst blijft
staan. (Op alle overtredingen der hier bedoelde
voorschriften, voor zoover zij verplichtingen der
grossiers inhouden, is krachtens de statuten
van "Pecunia" boete van ten hoogste f 500,- per
overtreding gesteld). De naam van den
debiteur wordt van de "grijze lijst" afgevoerd,
wanneer hij zijn schuld geheel heeft afbetaald;
vanaf dat oogenblik mag hem dus weer
met het gebruikelijke krediet (dus tot den
Woensdags van de volgende kalenderweek) worden
geleverd.

De naam van den debiteur, die in gebreke blijft
om zich aan een gemaakte afbetalingsregeling te
houden, of die geen zoodanige regeling wil
aangaan, wordt door de Commissie geplaatst
op een lijst van wanbetalers, de zogenaamde
"zwarte lijst", die eveneens den aangesloten
grossiers wordt gezonden. Het is dezen
ten eenenmale verboden om aan personen, wier
naam op de "zwarte lijst" voorkomt, iets te
verkoopen, dus ook niet tegen contante betaling. Het document beschrijft een streng systeem van kredietbewaking en sancties binnen een collectief van grossiers (groothandelaars). Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee gradaties van wanbetaling:

  1. De Grijze Lijst: Voor debiteuren die hun schuld erkennen en een afbetalingsregeling treffen. Zij mogen enkel nog tegen contante betaling kopen. Zodra de schuld is voldaan, wordt het normale krediet (betalingstermijn tot de volgende woensdag) hersteld.
  2. De Zwarte Lijst: Voor debiteuren die weigeren een regeling te treffen of zich niet aan afspraken houden. Voor hen geldt een totaal leveringsverbod, zelfs tegen contante betaling.

Opmerkelijk is de interne tuchtrechtspraak: grossiers die zich niet aan deze lijsten houden, riskeren een aanzienlijke boete van maximaal 500 gulden, op te leggen door de vereniging "Pecunia". Dergelijke systemen van onderlinge kredietbescherming waren in de eerste helft van de 20e eeuw gebruikelijk in de Nederlandse handel. Voordat er centrale kredietinformatiesystemen bestonden, organiseerden beroepsgroepen en winkeliersverenigingen zich om gezamenlijk het risico op oninbare vorderingen te beperken. De naam "Pecunia" (Latijn voor 'geld') wijst op een organisatie die zich specifiek bezighield met financiële belangenbehartiging. De gehanteerde spelling (zoals "zoodanige" en "oogenblik") duidt op een tekst van vóór de spellinghervorming van 1947, hoewel dergelijke schrijfwijzen in juridische en zakelijke teksten nog langer in gebruik bleven.

Samenvatting

Het document beschrijft een streng systeem van kredietbewaking en sancties binnen een collectief van grossiers (groothandelaars). Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee gradaties van wanbetaling:

  1. De Grijze Lijst: Voor debiteuren die hun schuld erkennen en een afbetalingsregeling treffen. Zij mogen enkel nog tegen contante betaling kopen. Zodra de schuld is voldaan, wordt het normale krediet (betalingstermijn tot de volgende woensdag) hersteld.
  2. De Zwarte Lijst: Voor debiteuren die weigeren een regeling te treffen of zich niet aan afspraken houden. Voor hen geldt een totaal leveringsverbod, zelfs tegen contante betaling.

Opmerkelijk is de interne tuchtrechtspraak: grossiers die zich niet aan deze lijsten houden, riskeren een aanzienlijke boete van maximaal 500 gulden, op te leggen door de vereniging "Pecunia".

Historische Context

Dergelijke systemen van onderlinge kredietbescherming waren in de eerste helft van de 20e eeuw gebruikelijk in de Nederlandse handel. Voordat er centrale kredietinformatiesystemen bestonden, organiseerden beroepsgroepen en winkeliersverenigingen zich om gezamenlijk het risico op oninbare vorderingen te beperken. De naam "Pecunia" (Latijn voor 'geld') wijst op een organisatie die zich specifiek bezighield met financiële belangenbehartiging. De gehanteerde spelling (zoals "zoodanige" en "oogenblik") duidt op een tekst van vóór de spellinghervorming van 1947, hoewel dergelijke schrijfwijzen in juridische en zakelijke teksten nog langer in gebruik bleven.

Kooplieden in dit dossier 1

M. Soep Uilenburg

Gerelateerde Documenten 6