Brief (doorslag/kopie van een officieel schrijven). 20 juni 1939. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst van het Marktwezen, Amsterdam). [Handgeschreven rechtsboven:] M. de Haar [onzeker]

VP/HG.

27/51/2 M. [Handgeschreven:] Verzonden 20/6

20 Juni 1939.

den Heer E. van Komen,
Ten Katestraat 17 I,
Amsterdam-West.
Wijk 12.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 26 Mei jl. verleen ik U hierbij tot uiterlijk 1 September a.s. toestemming om zich op Uw marktplaats Ten Katestraat, behalve door Uw broer, ook te laten assisteeren - niet vervangen - door A.v.Etten. Deze toestemming is alleen van kracht, mits U alsnog per omgaande een doktersverklaring overlegt, waaruit moet blijken, dat Uw echtgenoote niet in staat is om de marktplaats in te nemen. Na 1 September a.s. zal U in geen geval een tweede assistent worden toegestaan; U dient hiermede rekening te houden.

De Directeur, Deze brief is een formeel besluit van een gemeentelijke instantie over het beheer van een marktplaats. De kernpunten zijn:

1. Beperkte toestemming: De heer Van Komen krijgt toestemming om een extra assistent (A. v. Etten) in te zetten naast zijn broer, maar dit is nadrukkelijk tijdelijk (tot 1 september 1939).
2. Voorwaarde (Bewijslast): De toestemming is voorwaardelijk; er moet onmiddellijk ("per omgaande") een doktersverklaring voor zijn echtgenote worden ingeleverd. Dit suggereert dat de echtgenote normaal gesproken de beoogde assistent zou zijn, en afwijking daarvan alleen bij ziekte wordt getolereerd.
3. Striktheid: De directeur benadrukt dat assistentie niet hetzelfde is als vervanging ("niet vervangen"). De vergunninghouder moet zelf aanwezig blijven. Tevens wordt er direct een einddatum gesteld zonder mogelijkheid tot verlenging van de "tweede assistent"-status.
4. Toon: De toon is ambtelijk, dwingend en zakelijk, kenmerkend voor de vooroorlogse bureaucratie. De brief dateert van juni 1939, enkele maanden voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De Ten Katestraat in Amsterdam-West was (en is nog steeds) een belangrijke marktlocatie. In deze periode waren marktreglementen zeer strikt om misbruik van vergunningen (zoals onderverhuur of 'stroman'-constructies) te voorkomen.

Het feit dat de vergunninghouder moet bewijzen dat zijn vrouw ziek is, wijst op een beleid waarbij marktplaatsen werden gezien als familiebedrijven. Het inzetten van 'extern' personeel (zoals de heer Van Etten) werd door de gemeente kritisch gevolgd en slechts bij uitzondering tijdelijk toegestaan. De economische context van de late jaren '30, nog herstellende van de crisis, maakte een marktplaats tot een schaars en streng gereguleerd goed. E. van Komen M. Bevat M. de Haar Van Komen (De heer) Marktwezen