A. Nijenhuis, gevestigd aan de Kinkerstraat 177 II te Amsterdam (West). [Linksboven in stempel/handschrift:] No. 468/57/ M. 1943 4/3
[Rechtsboven:] 684
[Rechtsboven:] Amsterdam, 29 - 3 - 43.

[Handgeschreven aantekening rechtsboven door ambtenaar:] geen recht. v. Insp. domin [?] [gevolgd door een paraaf of streep] / afw [afgewezen]

Weled. Heer,

Ondergetekende A. Nijenhuis, richt zich bij dezen tot U met het beleefd verzoek, om in aanmerking te mogen komen voor een toewijzing van gerookte aal, aangezien ik alleen een toewijzing heb van versche visch.
Ik heb mij reeds eenige malen schriftelijk tot U gewend met dit verzoek doch mocht daarop nog steeds geen antwoord ontvangen.
Hierbij wil ik nog even Uw aandacht vestigen op het feit dat ik reeds sinds 1916 als vischkoopman hier terstede gevestigd ben.
Hopende van U een gunstige beslissing te mogen ontvangen teeken ik.

Hoogachtend,
[Signatuur:] A. Nijenhuis.

A. Nijenhuis
Kinkerstraat 177 II
Amsterdam (West)

[Rechtsonder:] 46 B De brief is een verzoekschrift van A. Nijenhuis, een Amsterdamse viskoopman, aan een niet nader genoemde autoriteit. De kern van het verzoek is het verkrijgen van een officiële toewijzing voor de handel in gerookte paling ("gerookte aal"). Nijenhuis voert aan dat hij momenteel alleen verse vis mag verhandelen en dat hij al vaker schriftelijk heeft geprobeerd deze uitbreiding te krijgen, zonder succes. Hij benadrukt zijn jarenlange ervaring en trouwe vestiging in de stad (sinds 1916) om zijn betrouwbaarheid en recht op de toewijzing te onderstrepen.

Uit de ambtelijke aantekeningen bovenaan de brief ("geen recht" en "afw") kan worden opgemaakt dat het verzoek waarschijnlijk is afgewezen door de betreffende inspectie. Dit document dateert uit maart 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van een strikt distributiesysteem. Handelaren in levensmiddelen waren volledig afhankelijk van officiële "toewijzingen" (quota) van de overheid om bepaalde goederen te mogen inkopen en verkopen.

Producten zoals gerookte paling waren schaars en de handel hierin werd streng gereguleerd door instanties zoals de Rijksdienst voor de Visserij of plaatselijke distributiekantoren. De brief illustreert de bureaucratische strijd van kleine zelfstandigen om hun nering voort te kunnen zetten in een tijd van toenemende tekorten en verstikkende regelgeving. De vroege vestigingsdatum (1916) die Nijenhuis noemt, was in die tijd een veelgebruikt argument om aan te tonen dat men geen 'gelukzoeker' of nieuwe concurrent was, maar een gevestigde waarde in de lokale economie. A. Nijenhuis