Handgeschreven brief (bezwaarschrift). 24 april 1943 (notatie: 24. 4. 43). 24. 4. $^6$ 43
No. $46^l/187/M. 1943 \frac{12}{5}$

Mijnheer
Hiermede verzoek u belieft mijn toewyring
eens te willen na zien, ik geloof dat u en
de andere heeren mij over het hoofd
hebben gezien.
Ik ben een van den oudste, en een van
die gene die het meeste gerookte aal
hebbe verkocht, want ik had altijd een
stal verse vis, en een stal gerookte vis
waarvan de meeste gerookte aal. nu krijg
ik heel geen gerookte aal en krijg zelfs
te wijnig verse aal, nadat ik altijd
verkocht heb.
Als u nu eens informeert bij D. Floysman
of bij mijn gewerende knegt F. Visser
en den Comisieleden, dan krijgt u een
heel anderen kijk op de zaak.
Z.O.Z. * Inhoud: De schrijver van de brief beklaagt zich over een toegewezen quotum (toewijzing) van aal (paling). Hij stelt dat hij als een van de oudste handelaren in de branche recht heeft op meer, gebaseerd op zijn historische verkoopvolumes van zowel verse als gerookte vis. Hij suggereert dat de instantie (mogelijk de Rijksdienst voor de Visserij of een lokale commissie) hem over het hoofd heeft gezien.
* Schrijfstijl: De brief is formeel maar dwingend van toon. Er is sprake van fonetische spelling en dialectische invloeden (bijv. "toewyring" voor toewijzing, "wijnig" voor weinig, "gewerende" waarschijnlijk voor gewezen/voormalige, "Comisieleden").
* Kernpunten:
* De afzender claimt een grote historische omzet in gerookte aal.
* Er is nu een tekort: hij ontvangt momenteel geen gerookte aal en te weinig verse aal.
* Hij voert getuigen op: D. Floysman en zijn voormalige knecht F. Visser.
* Afkorting: "Z.O.Z." onderaan duidt op "Zie Ommezijde", wat betekent dat de brief op de achterkant van het blad vervolgd wordt. * Historische context: De brief is gedateerd op 24 april 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een strikt distributiesysteem voor voedsel en goederen.
* Economische context: Visserijproducten vielen onder strikte regelingen van de overheid (de bezetter en de Nederlandse departementen). Toewijzingen waren cruciaal voor het overleven van een onderneming. Het feit dat de brief een formeel stempel bevat, wijst erop dat het behandeld is door een bureaucratische instantie die de visserijquota beheerde.
* Maatschappelijke relevantie: De brief illustreert de persoonlijke strijd van kleine ondernemers tijdens de oorlog om hun nering te behouden in een tijd van schaarste en overheidsingrijpen. D. Floysman F. Visser