Circulaire (pagina 3 van een groter document). 22 april 1943. Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale / en Tuinbouw-Export-Bureau. -3-
Circ.No.47/'43 dd. 22 April 1943.

    De exportpercentages moeten worden genomen van de goed-

gekeurde op de exportlijst voorkomende producten. De bevoorrading voor
de keukens kan eerst uit het voor het binnenland bestemde gedeelte
plaats vinden.
Wanneer een voor het binnenland bestemd gedeelte niet
opbrengt, dan dient ook dit deel voor export te worden verladen.

UIEN.
Afgekeurde of stekuien mogen worden geveild tegen een
prijs van ten hoogste f. 5.- per 100 kg.

KROPSLA.
Gelichte sla.
Deze mag alleen ter veiling worden aangevoerd en voor
export worden verladen, wanneer het gewicht tenminste 18 kg. per 100
stuks bedraagt.

STOOFSLA.
Glassla beneden 13 kg. en gelichte sla beneden 15 kg. per
100 stuks dienen als stoofsla per kg. te worden geveild.

AARDBEIEN.
Dit product dient uitsluitend per kg. te worden geveild.

RABARBER.
Wij wijzen er uitdrukkelijk op, dat aan alle rabarber
ten hoogste 5 cm. blad mag blijven. Rabarber met langer of nietafge-
sneden blad mag niet worden geveild, maar moet op kosten van den aan-
voerder, eerst van het overtollige blad worden ontdaan.

EXPORTVERPAKKING KROPSLA, RAAPSTELEN EN SPINAZIE.
Indien telers de producten kropsla, raapstelen en
spinazie in exportverpakking aanvoeren, dan mag hiervoor f.0.50 per
kist in rekening worden gebracht.
Voor het product sla zijn, zoowel voor sorteering I als
voor sorteering II, 30 stuks per kist voorgeschreven.

        NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE : -

        [Handgeschreven handtekening]

N.B.
Betreft : circulaire G 57 dd. 19.4.'43 en G 51 dd. 16.4.'43
van het Bedrijfschap voor Groenten en Fruit.
Onder verwijzing naar bovengenoemde circulaires
deelen wij U ter voorkoming van eventueel misverstand nog
mede, dat indien voor export geschikte spinazie niet of niet
voldoende verladen kan worden, aanmelding der betreffende
patijen bij onze afdeeling Conserveering dient te geschieden,
alvorens tot het veilen voor elken prijs voor het binnenland
kan worden overgegaan.

/ en Tuinbouw-Export-Bureau * Taal en Spelling: Het document is geschreven in formeel, administratief Nederlands met de toenmalige spelling (vóór de hervorming van 1947), herkenbaar aan woorden als "Nederlandsche", "deelen", "sorteering" en "conserveering". In de laatste alinea staat een typefout: "patijen" in plaats van "partijen".
* Vormgeving: Getypt met een schrijfmachine op (vermoedelijk) folio-formaat. Er is veelvuldig gebruikgemaakt van onderstrepingen om nadruk te leggen op productcategorieën en specifieke voorwaarden. De pagina is linksboven genummerd als "-3-".
* Inhoudelijke kern: Het document bevat strikte richtlijnen voor de kwaliteit (gewicht van sla, lengte van rabarberblad), de prijsvorming (maximum prijzen voor afgekeurde uien) en de logistieke afhandeling (exportverpakkingen) van agrarische producten. Er is een duidelijke hiërarchie tussen de exportmarkt en de binnenlandse markt. Dit document stamt uit april 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De agrarische sector stond in deze periode onder streng toezicht van de bezetter.

De 'Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale' en het 'Bedrijfschap voor Groenten en Fruit' waren organen die door de bezetter werden gecontroleerd om de voedselvoorziening en distributie te reguleren. Hoewel de tekst spreekt over "bevoorrading voor de keukens" (binnenlandse consumptie), was de prioriteit vaak de export naar Duitsland om de Duitse oorlogsmachine en bevolking te voeden.

De strikte regels over gewicht en presentatie dienden om de kwaliteit van de exportgoederen te waarborgen. De opmerking bij de "N.B." over de afdeling "Conserveering" is veelzeggend: spinazie die niet geëxporteerd kon worden, mocht niet zomaar op de binnenlandse markt gedumpt worden (wat de prijzen zou drukken), maar moest eerst worden aangeboden voor verwerking (inblikken of drogen), wat paste binnen de totale oorlogseconomie van schaarste en controle.