Officiële circulaire (Circ.No.52/'43) 14 mei 1943 Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale Circ.No.52/'43 dd. 14 Mei 1943.

PEULEN.
De steel der peulen mag ten hoogste 5 à 6 cm. bedragen. Peulen met langere steel dienen als afwijkend te worden geveild.

BOSUIEN.
Bosuien en bossjalotten kunnen per bos worden aangevoerd, doch dienen uitsluitend per kg. tegen een prijs van ten hoogste f. 15.- per 100 kg. te worden geveild.

KRUISBESSEN.
Het plukken en veilen van kruisbessen is tot nader order verboden.

BOSPEEN.
Elke bos dient tenminste 0.4 kg. afgebroken peen en 20 stuks te bevatten. Peentjes, waarvan de doorsnede, aan den bovenkant gemeten, minder dan 1 cm. bedraagt, mogen niet voorkomen.

RABARBER.
Deze moet voor export worden aangevoerd als volgt :
Paragon in bossen van 2 ½ of 5 kg., andere soorten in bossen van 5 of 10 kg. Iedere bos moet het voorgeschreven gewicht hebben. Rabarber langer dan 60 cm. moet met twee banden aan boven- en onderzijde gebonden worden.
Wij wijzen er uitdrukkelijk op, dat aan alle rabarber ten hoogste 5 cm. blad mag blijven. Rabarber met langer of niet afgesneden blad mag niet worden geveild, maar moet op kosten van den aanvoerder, eerst van het overtollige blad worden ontdaan.

TOUW VOOR HET BOSSEN VAN RABARBER.
Veilingen, die touw noodig hebben voor het binden van voor export bestemde rabarber, dienen zich ten spoedigste te wenden tot de afdeeling Grondstoffen van het Hoofdbedrijfschap voor Tuinbouwproducten, Lange Voorhout 11, tel. Interlocaal N.N.W., locaal den Haag 18.01.01, onder opgave van de benoodigde hoeveelheid.
Aangezien losse verlading van rabarber voor export niet kan worden toegestaan, zullen de veilingen ter verdere verdeeling onder haar aanvoerders voor het benoodigde touw moeten zorgdragen.

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE : -

[handtekening] * Regulering en Standaardisatie: Het document getuigt van een zeer gedetailleerde overheidsbemoeienis met de landbouwkwaliteit. Er worden specifieke maten (steellengte, worteldiameter) en gewichten vastgelegd waaraan producten moeten voldoen om op de veiling toegelaten te worden.
* Economische Controle: De vermelding van maximumprijzen (f. 15.- per 100 kg voor uien) en het verbod op de handel in kruisbessen duiden op een strikte prijsbeheersing en distributiecontrole.
* Exportfocus: Een aanzienlijk deel van de instructies betreft producten voor de export (met name rabarber). In de context van 1943 betekende dit veelal gedwongen export naar Duitsland.
* Schaarste: Het feit dat veilingen centraal touw moeten aanvragen bij een 'Hoofdbedrijfschap' illustreert de nijpende schaarste aan basismaterialen tijdens de oorlogsjaren. Dit document is opgesteld tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De 'Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale' was een van de organen die door de bezetter werden gebruikt (of onder hun toezicht stonden) om de voedselvoorziening en de economie te beheersen. De strenge regels voor exportkwaliteit dienden om de efficiënte afvoer van Nederlandse landbouwproducten naar het Duitse achterland te garanderen. Het systeem van 'Hoofdbedrijfschappen' was typerend voor de corporatistische inrichting van de economie onder nationaalsocialistisch bewind, waarbij alle sectoren centraal werden aangestuurd.