Circ.No.53/'43 dd. 21 Mei 1943.

PEULEN.
         De steel der peulen mag ten hoogste 5 à 6 cm. bedragen.
Peulen met langere steel dienen als afwijkend te worden geveild.

BOSUIEN.
         Bosuien en bossjalotten kunnen per bos worden aangevoerd,
doch dienen uitsluitend per kg. tegen een prijs van ten hoogste
f. 14.- per 100 kg. te worden geveild.

KRUISBESSEN.
         Het plukken en veilen van kruisbessen is tot nader order
verboden.

BOSPEEN.
         Elke bos dient tenminste 0.4 kg. afgebroken peen en 20 stuks
te bevatten. Peentjes, waarvan de doorsnede, aan den bovenkant geme-
ten, minder dan 1 cm. bedraagt, mogen niet voorkomen.

RABARBER.
         Deze moet voor export worden aangevoerd als volgt :
         Paragon in bossen van 2 1/2 of 5 kg., andere soorten in bossen
van 5 of 10 kg. Iedere bos moet het voorgeschreven gewicht hebben.
Rabarber langer dan 60 cm. moet met twee banden aan boven- en onder-
zijde gebonden worden.
         Wij wijzen er uitdrukkelijk op, dat aan alle rabarber
ten hoogste 5 cm. blad mag blijven. Rabarber met langer of niet af-
gesneden blad mag niet worden geveild, maar moet op kosten van den aan-
voerder, eerst van het overtollige blad worden ontdaan.

VROEGE AARDAPPELEN.
         Het rooien van vroege aardappelen, uitgezonderd de
kasaardappelen, is tot nader order verboden.

         NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE :

         [handtekening] Dit document is een getypte circulaire, uitgevaardigd door de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale op 21 mei 1943. Het bevat zeer specifieke voorschriften en verboden met betrekking tot de aanvoer en veiling van land- en tuinbouwproducten. De tekst reguleert zaken zoals de lengte van de steel van peulen, de minimale dikte van peen en de wijze waarop rabarber gebonden moet worden voor export. Er wordt een maximumprijs vastgesteld voor bosuien (14 gulden per 100 kg). Daarnaast bevat het document twee expliciete verboden: een pluk- en veilverkeer-verbod voor kruisbessen en een verbod op het rooien van vroege aardappelen (buiten kasaardappelen). De toon is formeel en gebiedend, kenmerkend voor ambtelijke instructies uit die periode. Het document dateert uit het voorjaar van 1943, een periode waarin de Duitse bezetting van Nederland gepaard ging met een steeds strakker wordende regulering van de voedselvoorziening. De 'Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale' (onderdeel van het Rijksbureau voor Groenten en Fruit) had de taak om de handel in deze producten in goede banen te leiden volgens de richtlijnen van de bezetter.

Dergelijke maatregelen waren deels bedoeld om de binnenlandse distributie (het distributiestelsel) te beheersen en zwarte handel te ontmoedigen, maar ook om de export naar Duitsland te garanderen, zoals expliciet vermeld bij de instructies voor rabarber. De verboden op het rooien van bepaalde gewassen dienden vaak om te voorkomen dat oogsten voortijdig of ongecontroleerd van de markt verdwenen. Voor historici biedt dit document inzicht in de fijnmazige bureaucratie en de economische druk op de agrarische sector tijdens de oorlogsjaren. Rijksbureau