Getypte circulaire of verordening. Omstreeks juli 1943 (verwijst naar een circulaire van 17 juli 1943). Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF). worden gesteld en moet worden gemeld bij den fabrieksleider op Uw veiling

Peren.
Alle peren, die voldoen aan de onder klasse B. gestelde kwalititseischen, met een maat van 35 mm. en op, mogen tot nader order voor consumptie worden geveild tegen een prijs van 10 cent per kg.

Tomaten.
10 % van den aanvoer der sorteering I, II, III & IV, alsmede alle bonken en kriel, dienen ter beschikking van de conservenindustrie te worden gesteld. Voor de nadere instructies hieromtrent verwijzen wij U naar onze afzonderlijke circulaire.

Glaspruimen.
De bijzondere prijsvoorschriften voor de glaspruimen zijn vervallen. Voor alle pruimen dienen derhalve de in circulaire No. G. 118/43 d.d. 17 Juli 1943 voorgeschreven prijzen te worden aangehouden.

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE.
(Handtekening/Paraaf)

(Opmerking: De tekst onder de handtekening is in spiegelbeeld gedrukt en betreft de doorslag van de achterzijde, bevattende technische termen zoals "kwaliteitsvoorschriften", "koelhuis" en "verpakking".) Dit document is een officieel schrijven van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale, een orgaan dat tijdens de Tweede Wereldoorlog door de bezetter werd gebruikt (onderdeel van de landbouworganisatie) om de distributie en prijsvorming van voedsel strikt te reguleren.

De inhoud bevat drie specifieke instructies voor veilingen:
1. Peren: Er wordt een minimumprijs/vaste prijs van 10 cent per kilo vastgesteld voor peren van klasse B (35 mm en groter). Dit diende om prijsfluctuaties te voorkomen en de betaalbaarheid (of de opbrengst voor de bezetter) te beheersen.
2. Tomaten: Er is sprake van een gedwongen levering. 10% van de reguliere oogst plus de "bonken en kriel" (vruchten van mindere optische kwaliteit) moeten direct naar de conservenindustrie. Dit wijst op het strategisch belang van houdbaar voedsel voor de voedselvoorziening of het Duitse leger.
3. Glaspruimen: Bestaande specifieke regels worden opgeheven ten gunste van een eerdere algemene circulaire (G. 118/43), wat duidt op een voortdurende aanpassing van de complexe prijsbeheersingswetgeving in 1943. In 1943 was de voedselsituatie in bezet Nederland precair. De Duitsers hadden de controle over de gehele agrarische keten via de "Nederlandsche Landstand" en de bijbehorende sectorcentrales. Door vaste prijzen en verplichte leveranties aan de industrie te eisen, probeerde men de zwarte handel te beperken en de export naar Duitsland en de bevoorrading van de steden te garanderen.

De termen "bonken en kriel" bij tomaten verwijzen naar de sortering: bonken zijn te grote of misvormde tomaten, kriel zijn de kleinste exemplaren. Dat zelfs deze fracties werden geclaimd voor de conservenindustrie illustreert de schaarste en de drang om elke calorie binnen het gecontroleerde systeem te houden. De verwijzing naar de datum 17 juli 1943 plaatst dit document midden in het laatste oorlogsstadium waarin de druk op de Nederlandse landbouwproductie maximaal was.