Officiële mededeling / circulaire
Origineel
Officiële mededeling / circulaire 4 augustus 1943 Bedrijfschap voor Groenten en Fruit (Directie) De Geadresseerde Veilingsvereeniging BEDRIJF S C H A P V O O R G R O E N T E N E N F R U I T
DIRECTIE AAN DE GEADRESSEERDE
Dict.FA./AKI. VEILINGSVEREENIGING.
No.G 144/43 ________
Rb.V.V.O.
No. 105/32/1 M. 1943 's-Gravenhage, 4 Augustus 1943.
Hierbij deelen wij U mede, dat met ingang van Vrijdag
6 Augustus a.s. 50 % van den aanvoer van Druiven, Alicante, voor
export in aanmerking komt.
De exportprijs, welke tevens geldt als maximumprijs voor
het binnenland bedraagt f. 85.- per 100 kg.
BEDRIJFSCHAP VOOR GROENTEN EN FRUIT,
[handtekening] [handtekening] Dit document is een formele instructie van het Bedrijfschap voor Groenten en Fruit aan de Nederlandse veilingen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De belangrijkste punten zijn:
- Exportquotum: Er wordt bepaald dat vanaf 6 augustus 1943 de helft (50%) van de aangevoerde Alicante-druiven gereserveerd moet worden voor export.
- Prijsvaststelling: Er wordt een vaste prijs van 85 gulden per 100 kilo ingesteld. Opvallend is dat deze exportprijs direct ook als maximumprijs voor de binnenlandse markt wordt aangewezen. Dit was een methode om prijsopdrijving en speculatie op de schaarse binnenlandse markt te voorkomen.
- Bureaucratie: Het document bevat diverse administratieve kenmerken zoals dictaatnummers (Dict.FA./AKI) en een groot paars archiefstempel, wat duidt op de strakke organisatie van de voedselvoorziening onder de bezetting. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) werd de landbouw en handel volledig gereguleerd door de bezetter en de daartoe opgerichte bedrijfschappen. De term "export" betekende in deze context in de praktijk bijna uitsluitend levering aan Duitsland om de Duitse troepen en bevolking te voeden.
De Alicante-druif was destijds een zeer populaire blauwe kasdruif, met name geteeld in het Westland. Omdat kwaliteitsfruit schaars was en een luxeartikel vormde, werd de verdeling ervan streng gecontroleerd. Door de helft van de oogst op te eisen voor export, bleef er minder over voor de Nederlandse burger, wat bijdroeg aan de toenemende schaarste in de latere oorlogsjaren. De koppeling van de exportprijs aan de binnenlandse maximumprijs was een typisch instrument van de geleide economie uit die tijd. Bedrijfschap
Samenvatting
Dit document is een formele instructie van het Bedrijfschap voor Groenten en Fruit aan de Nederlandse veilingen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De belangrijkste punten zijn:
* Exportquotum: Er wordt bepaald dat vanaf 6 augustus 1943 de helft (50%) van de aangevoerde Alicante-druiven gereserveerd moet worden voor export.
* Prijsvaststelling: Er wordt een vaste prijs van 85 gulden per 100 kilo ingesteld. Opvallend is dat deze exportprijs direct ook als maximumprijs voor de binnenlandse markt wordt aangewezen. Dit was een methode om prijsopdrijving en speculatie op de schaarse binnenlandse markt te voorkomen.
* Bureaucratie: Het document bevat diverse administratieve kenmerken zoals dictaatnummers (Dict.FA./AKI) en een groot paars archiefstempel, wat duidt op de strakke organisatie van de voedselvoorziening onder de bezetting.
Historische Context
Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) werd de landbouw en handel volledig gereguleerd door de bezetter en de daartoe opgerichte bedrijfschappen. De term "export" betekende in deze context in de praktijk bijna uitsluitend levering aan Duitsland om de Duitse troepen en bevolking te voeden.
De Alicante-druif was destijds een zeer populaire blauwe kasdruif, met name geteeld in het Westland. Omdat kwaliteitsfruit schaars was en een luxeartikel vormde, werd de verdeling ervan streng gecontroleerd. Door de helft van de oogst op te eisen voor export, bleef er minder over voor de Nederlandse burger, wat bijdroeg aan de toenemende schaarste in de latere oorlogsjaren. De koppeling van de exportprijs aan de binnenlandse maximumprijs was een typisch instrument van de geleide economie uit die tijd.