Handgeschreven ambtelijke notitie/verslag van een gehoor. 19 juni 1943. Bekkering: gehoord op 19/6 '43
contr. persoonsbewijzen van
surv.
Dir. verbiedt alleen toezicht
bij verkoop op kar. Op letten,
dat koopl. geen visch achter
houden. klacht Onstee.
Bek. veel gepens. v d Tram.
Schuddeboom c.s. Ik vroeger
ook bij de tram. Hebben gedacht,
oude collega's. Ik laat echter
niets voorgaan.
Dir: draagt op: Bek. deelt geen
straffen meer uit, dan
menschen uit de rij te
gooien. Moet rapporteeren
2e opm. publiek in vrees
plannen ter verbetering
sturen rapport. aan Insp.
Bek. 3 lagen visch.
bovenste laag 1,20
tweede " 0,90
derde " 1,20
eerste laag was op, enkele schollen
na uitverkocht. was geen Dit document biedt een inkijkje in de dagelijkse spanningen rondom de voedselvoorziening in bezet Nederland.
* Handhaving en bevoegdheden: Bekkering, vermoedelijk een toezichthouder op een markt of bij viskarren, is gehoord naar aanleiding van incidenten. De directeur perkt zijn bevoegdheden in: hij mag geen eigenhandige straffen uitdelen, behalve het verwijderen van personen uit de wachtrij.
* Integriteit: Bekkering verweert zich tegen beschuldigingen van vriendjespolitiek. Hij was voorheen werkzaam bij "de Tram" (waarschijnlijk de Amsterdamse Gemeentetram) en stelt dat oud-collega's (zoals Schuddeboom) hoopten op een voorkeursbehandeling, maar dat hij daar niet aan toegegroeid is ("niets voorgaan").
* Prijs- en voorraadcontrole: Er is aandacht voor het "achterhouden" van vis (zwarte handel) en er is een specifieke prijscontrole genoteerd. De afwijkende prijs van de middelste laag vis (0,90 versus 1,20 voor de andere lagen) duidt mogelijk op een poging om de betere/duurdere vis te maskeren of op onregmatigheden in de prijsstelling.
* Publieke stemming: De opmerking dat het publiek "in vrees" verkeert, illustreert de grimmige sfeer in de rijen voor schaars voedsel en de harde hand van de controleurs. In de zomer van 1943 was de voedselsituatie in Nederland nijpend. De distributie werd streng gecontroleerd en de aanwezigheid van controleurs bij viskarren was noodzakelijk om rellen en zwarte handel te voorkomen. Het persoonsbewijs (PB), dat hier genoemd wordt, was voor de bezetter en de collaborerende autoriteiten het belangrijkste middel om de bevolking te controleren. De verwijzing naar "de Tram" suggereert dat dit document afkomstig is uit een grote stad, zeer waarschijnlijk Amsterdam, waar de tramsector een grote groep werknemers en gepensioneerden besloeg die in dergelijke rijen op elkaar aangewezen waren.