Getypt rapport/brief (doorslag/carbonkopie). 17 juli 1943. De Directeur van het Marktwezen. Bladzijde 2 van brief No.109/6/4 M. d.d. 17 Juli 1943 aan den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen van den Directeur van het Marktwezen.

regel geruimen tijd bij of in de omgeving van den vischverkoop ophouden. Bekkering was, voordat hij bij het Marktwezen werd geplaatst, werkzaam als conducteur bij de Tram, waar hij een collega was van Schuddeboom. Deze laatste kent hem daarvan nog en heeft aanvankelijk getracht dit, bij het verkrijgen van visch, uit te buiten. Nu dit niet is gelukt, gaat hij, volgens Bekkering, brieven schrijven.

Wat den brief van De Winter betreft, moge worden verwezen naar het rapport van den marktmeester De Wolff d.d. 5 Juni jl., hetwelk in bijlage dezes wordt overgelegd.

Op den bewusten vierden Juni werd de bureauchef van den Dienst te ± 4.15 uur door het publiek van het Stadionplein opgebeld, dat er nog een vischkar was aangekomen, doch dat er geen marktambtenaar meer aanwezig was. Van Duinhoven heeft toen De Wolff naar het Stadionplein gestuurd, waar zich later de controleur Bekkering, die omdat hij meende, dat er op dat late uur geen visch meer zou komen, ventcontrole in de omgeving was gaan verrichten, bij hem voegde. De oorzaak, dat de visch zoo laat aankwam, was gelegen in het onderweg onklaar raken van een wiel van de bakfiets, waarmede de visch van de Vischmarkt werd vervoerd.

De Wolff verklaarde, dat hij de visch normaal heeft laten uitverkoopen op 4 kg. na, welke hij den kooplieden aanvankelijk voor eigen gebruik had laten houden (zie zijn rapport). Over het doen behouden van een hoeveelheid visch voor "eigen eten" van de kooplieden bestaat bij het publiek, zooals mij reeds meermalen is gebleken, veel misverstand. In den regel nemen deze hoeveelheden bij het publiek groote afmetingen aan; naar mijn meening staat wel vast, dat klachten als de onderhavigen schromelijk zijn overdreven. Opgemerkt moet worden, dat De Wolff nog nimmer op het Stadionplein had dienst gedaan en de kooplieden aldaar in het geheel niet kent. In dit geval kan dan ook van "samenspannen" met kooplieden, waarvan het publiek de ambtenaren regelmatig beschuldigt, naar mijn meening in het geheel geen sprake zijn.

Waar de klagers door mij omtrent den gang van zaken zoo uitvoerig mogelijk zijn ingelicht, geef ik U in overweging de zaak hiermede als afgedaan te beschouwen.

De Directeur, Deze brief dient als verweerschrift van de Directeur van het Marktwezen tegenover de Wethouder voor de Levensmiddelen. Er zijn drie kernpunten in het document:
1. Persoonlijk conflict: Een zekere Schuddeboom wordt beschuldigd van het schrijven van lasterbrieven omdat hij via zijn oud-collega Bekkering geen voorkeursbehandeling kreeg bij de visverkoop.
2. Logistiek incident: Een incident op 4 juni op het Stadionplein wordt verklaard. De vertraging van de viskar kwam door een defect aan een bakfietswiel, niet door opzet.
3. Corruptiebeschuldigingen: De directeur weerspreekt de suggestie van het publiek dat ambtenaren "samenspannen" met kooplieden. Hij legt uit dat de kleine hoeveelheid vis (4 kg) die voor "eigen eten" van de kooplieden werd achtergehouden, door het publiek onterecht als grootschalige fraude wordt gezien. De directeur concludeert dat de klachten overdreven zijn en verzoekt de zaak te sluiten. Het document dateert uit juli 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er een nijpend tekort aan voedsel, waaronder vis. Alles was schaars en de distributie werd streng gecontroleerd. De spanningen onder de bevolking waren groot; elke schijn van onrechtvaardigheid of vriendjespolitiek bij de voedselvoorziening leidde direct tot felle klachten en wantrouwen richting ambtenaren. De locaties (Stadionplein, Vischmarkt) wijzen op Amsterdam als de plaats van handeling. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was in deze periode een cruciale functie voor het handhaven van de openbare orde rondom de schaarse voedselvoorraad.