Handgeschreven brief/rapport met diverse ambtelijke kanttekeningen en parafen. 5 februari 1944 (met latere aantekeningen tot 25 februari 1944). (Hoofdtekst)

Anoniem schriftelijk het geval zal zijn, acht
ik het noodzakelijk dit geval schriftelijk
ter Uwer kennis te moeten brengen.
Tevens wensch ik de u op attent te maken,
dat vischverkoop aan het publiek, zooals
thans geschiedt, alleen doeltreffend kan plaats-
vinden in een afgesloten en doelmatigheid
te beveiligen ruimte of op den openbaren
weg met behulp van minstens drie politie-
mannen, doch bij weinig aanvoer dient als-
dan het dubbele aantal agenten aanwezig te zijn
in verband met te verwachten ordeverstoringen.

Amsterdam, 5 Feb 44
[Handtekening, mogelijk P.J. Moockhout]

(Rode aantekening in het midden)
En bij heelemaal geen aanvoer?

(Aantekeningen linksbeneden)
Insp. Terpstra.
14-2-44
A

Ihen Groen stond
melding naar u
maakende want
eerst met glas het bevel
over hem bestemd was.

Vischkoopman was reeds bezig van Groen
de visch uit te wegen - v M te voorbarig te werk gegaan.

(Aantekeningen middenonder)
Opbergen
[Paraaf]
21-2-44
de Kadt (?)

(Aantekeningen rechtsbeneden)
30/15/2
Ingezien op voor [onleesbaar]
Vrijdagmorgen
25 Feb.
9-11 Het document is een ambtelijk schrijven, waarschijnlijk binnen het politieapparaat van Amsterdam, naar aanleiding van een anonieme tip of observatie. De kern van de tekst is een waarschuwing over de ordehandhaving bij de verkoop van vis. De schrijver stelt dat visverkoop in de open lucht zeer risicovol is en veel politie-inzet vereist (minstens drie man, en zelfs het dubbele bij schaarste).

Opvallend is de cynische of kritische opmerking in rood potlood: "En bij heelemaal geen aanvoer?". Dit suggereert dat de schaarste zo groot was dat er vaak helemaal niets te verkopen viel, wat de discussie over het aantal agenten in de ogen van de lezer wellicht futiel maakte.

De krabbels linksonder lijken een verslag van een specifiek incident waarbij een viskoopman genaamd Groen betrokken was en een zekere 'v. M.' (mogelijk een ambtenaar of agent) te voorbarig had gehandeld. Het document toont de bureaucratische afhandeling aan de hand van data en parafen van verschillende functionarissen (Terpstra, De Kadt) gedurende de maand februari 1944. Dit document stamt uit februari 1944, de late fase van de Duitse bezetting van Nederland. Dit was een periode van extreme voedselschaarste en strenge rantsoenering. Vis was een van de weinige eiwitbronnen die nog (sporadisch) beschikbaar waren buiten het officiële bonnenstelsel om, of waarvoor men urenlang in de rij moest staan.

Dergelijke verkooppunten waren brandhaarden voor onrust. Hongerige burgers raakten snel slaags met elkaar of met de autoriteiten als de voorraad opraakte of als er onrechtvaardigheid werd vermoed bij de distributie. De angst voor "ordeverstoringen" waar de schrijver over spreekt, was dus zeer reëel. De politie had in deze tijd de dubbele taak om de orde te handhaven en tegelijkertijd de distributieregels van de bezetter uit te voeren, wat leidde tot grote spanningen tussen de burgerbevolking en de handhavers. Het document illustreert de dagelijkse logistieke en politionele hoofdpijn die de voedselvoorziening in oorlogstijd veroorzaakte.