Overdruk uit het Voedselvoorzieningsblad No. 80

VERORDENING OP DEN AFZET VAN VISCH 1943

Het Bestuur van het Bedrijfschap voor Visscherijproducten maakt bekend, dat het ter vergadering van den 4den Augustus 1943, in overeenstemming met § 2 der Verordening No. 3/1940 van den Rijkscommissaris voor het bezette Nederlandsche gebied, de navolgende verordening heeft vastgesteld:

§ 1. Terminologie.

Artikel 1.

In deze verordening wordt gebezigd de terminologie van de Algemeene Verordening van het Bedrijfschap voor Visscherijproducten 1943 en wordt voorts verstaan onder:

,,visch’’: alle soorten versche en verduurzaamde zeevisch en zoetwatervisch;

,,visscher’’: de bedrijfsgenoot, die de visscherij als bedrijf uitoefent;

,,handelaar’’: de bedrijfsgenoot, die zijn bedrijf maakt van den handel in visch, al dan niet na be- of verwerking, en aan wien met ingang van den datum, als bedoeld in artikel 2 van de Verordening tot Regeling van den Handel in Visch, een op grond van evengenoemde Verordening afgegeven vergunning is verleend of na dien datum alsnog zal worden verleend.

1

(A) 22976 - ’43 - K 983 * Juridische aard: Het betreft een dwingende verordening (wetgeving op sectorniveau) die de handel en distributie van vis reguleert.
* Structuur: Het document begint met een considerans (de aanleiding en wettelijke basis), gevolgd door de begripsbepalingen (§ 1, Artikel 1). Dit is een standaard juridische opbouw om misverstanden over de reikwijdte van de wet te voorkomen.
* Definities: Er wordt een breed onderscheid gemaakt tussen de producent (visscher) en de tussenpersoon (handelaar). Opvallend is de strikte koppeling van de term 'handelaar' aan een officieel verleende vergunning, wat duidt op een streng gecontroleerde markt.
* Terminologie: Het gebruik van termen als "bedrijfsgenoot" wijst op de corporatistische inrichting van de economie tijdens de bezettingsjaren, waarbij beroepsgroepen werden samengebracht in dwingende bedrijfschappen. Dit document stamt uit augustus 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De verwijzing naar de "Rijkscommissaris voor het bezette Nederlandsche gebied" (Arthur Seyss-Inquart) onderstreept de autoriteit waaronder deze regels zijn opgesteld.

Tijdens de oorlog was de voedselvoorziening een kritiek instrument van de bezetter. Door middel van het Bedrijfschap voor Visscherijproducten en publicaties in het Voedselvoorzieningsblad trachtte de overheid de volledige keten van vangst tot consumptie te beheersen. Dit was noodzakelijk voor het distributiesysteem (de bonnenkaart), maar ook om de export naar Duitsland te faciliteren en de zwarte handel te bestrijden. De verordening is een direct voorbeeld van de "gelijkschakeling" en centralisatie van de Nederlandse economie onder nationaalsocialistisch toezicht. Bedrijfschap