Gedrukt reglement/verordening (pagina 2 en 3). [Pagina 2]

Artikel 2.
Waar in deze verordening wordt gesproken van 'te koop aanbieden,' verkoopen, afleveren, afgeven, afhalen, koopen en in ontvangst nemen, wordt daar- onder mede begrepen het doen verrichten dier handelingen.

§ 2. Van den afzet en de verdeeling.

Artikel 3.
1. Het Bedrijfschap regelt de verdeeling en den afzet van de in Nederland gevangen en/of aan- gevoerde, alsmede van de in Nederland ingevoerde visch.
2. Het Bedrijfschap kan daartoe den handelaar volgens bij uitvoeringsbesluit nader te bepalen grondslagen een gedeelte van de bij visschers, op vischafslagen en/of bij andere handelaren aanwezige visch toewijzen.
3. Aan het verkrijgen of het behouden der in het vorige lid bedoelde toewijzingen kunnen door het Bedrijfschap voorwaarden worden verbonden.
4. Het Bedrijfschap kan voorts met betrekking tot den afzet en de verdeeling van de visch aanwijzin- gen aan vischafslagen en opdrachten aan visschers en handelaren geven.

Artikel 4.
1. De toewijzingen, bedoeld in art. 3, lid 2, zijn niet voor overdracht vatbaar.
2. In afwijking van het bepaalde in het eerste lid kan het Bedrijfschap, in naar zijn oordeel daarvoor in aanmerking komende gevallen, schriftelijk toe-
2

[Pagina 3]

stemming tot overdracht van de in evengenoemd lid bedoelde toewijzing geven.

Artikel 5.
1. De toewijzingen, opdrachten en aanwijzingen, bedoeld in artikel 3, leden 2 en 4, worden bij aan- geteekend schrijven verstrekt.
2. De voorwaarden, bedoeld in artikel 3, lid 3, worden eveneens bij aangeteekend schrijven ter ken- nis van betrokkenen gebracht.

Artikel 5, lid 3.
Het verstrekken van de toewijzingen, opdrachten en aanwijzingen, bedoeld in lid 1, alsmede het bekend- maken van de voorwaarden, bedoeld in lid 2 van dit artikel, geschiedt zonder dat daarvan afkondiging wordt gedaan in het Voedselvoorzieningsblad.

Artikel 6.
1. De visschers en handelaren zijn verplicht zich aan de hun verstrekte opdrachten te houden en deze nauwgezet uit te voeren.
2. Voor zoover de verdeeling onder uiteindelijke verbruikers bij hen berust en hun met betrekking daartoe geen nadere opdrachten zijn verstrekt, zijn de visschers en handelaren verplicht er zorg voor te dragen, dat deze verdeeling naar redelijkheid en bil- lijkheid geschiedt.

§ 3. Van het verhandelen, voorhanden hebben en vervoeren van visch.

Artikel 7.
1. Het koopen, in ontvangst nemen, voorhanden
3 De tekst betreft een juridische verordening die de visserijsector strak reguleert. Centraal staat het Bedrijfschap, een publiekrechtelijk orgaan dat vergaande bevoegdheden krijgt om de markt te sturen. De kernpunten zijn:
* Definitie van handel: Artikel 2 trekt een breed kader rond wat als handelsactiviteit wordt beschouwd.
* Centrale regie: Het Bedrijfschap heeft de volledige controle over de afzet en verdeling van zowel binnenlandse vangst als import (Art. 3).
* Toewijzingssysteem: Vis wordt niet vrij verhandeld, maar door het Bedrijfschap toegewezen aan handelaren. Deze toewijzingen zijn persoonlijk en niet zomaar overdraagbaar (Art. 4).
* Directe communicatie: Besluiten worden per aangetekende brief gecommuniceerd en niet publiekelijk in het officiële staatsblad (Voedselvoorzieningsblad) geplaatst, wat duidt op een efficiënt maar gesloten administratief systeem (Art. 5).
* Ethische plicht: Bij gebrek aan specifieke orders moeten handelaren zelf zorgen voor een "redelijke en billijke" verdeling naar de consument (Art. 6). Dit document is zeer waarschijnlijk afkomstig uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) of de directe periode van schaarste daarna. De term Voedselvoorzieningsblad verwijst direct naar de officiële publicaties van het Directoraat-Generaal van de Voedselvoorziening, dat tijdens de oorlog de distributie van schaarse goederen beheerde.

De oprichting van "Bedrijfschappen" paste binnen de corporatistische ordening van de economie die onder de bezetter werd geïntensiveerd (de zgn. 'Organisatie-Woltersom'). Het doel was om de volledige voedselketen — van vangst tot consument — onder staatscontrole te brengen om zwarte handel te bestrijden en de bevoorrading (inclusief export naar Duitsland) te garanderen. De nadruk op "redelijkheid en billijkheid" in artikel 6 is een moreel appel in een tijd waarin rantsoenering en tekorten aan de orde van de dag waren.