Uittreksel of pagina's uit een verordening/regelgeving (waarschijnlijk van een Bedrijfschap). [Pagina 4]

hebben, te koop aanbieden, verkoopen, afleveren en vervoeren van visch is verboden.
2. Het verbod, gesteld in het vorige lid, geldt niet, indien en voor zoover kan worden aangetoond, dat ten aanzien van de desbetreffende visch is gehandeld met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens deze of eenige andere verordening van het Bedrijfschap.
3. Het verbod, gesteld in het eerste lid, geldt, voor zoover het betreft het voorhanden hebben en vervoeren mede niet voor sport- en gelegenheidsvisschers, als bedoeld in artikel 1 van het Tweede Uitvoeringsbesluit, behoorende bij het Pachtbesluit Vischrecht 1941, mits de voorhanden of vervoerde visch is verkregen uit eigen vangst en een hoeveelheid van 5 kg niet te boven gaat.

§ 4. Van het in opslag hebben.

Artikel 8.
1. Het op eenigerlei wijze in opslag hebben van visch in eigen of anderer opslagruimte is verboden.
2. Het verbod, gesteld in het vorige lid, geldt niet, indien en voor zoover kan worden aangetoond, dat ten aanzien van de desbetreffende visch is gehandeld met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens deze of eenige andere verordening van het Bedrijfschap en indien de opslagruimte voldoet aan de eischen, die daaraan naar het oordeel van het Bedrijfschap redelijkerwijze kunnen worden gesteld.

§ 5. Van de nota's en periodieke opgaven.

Artikel 9.
De vischafslagen en handelaren zijn verplicht bij iedere levering, met uitzondering van die, welke
4

[Pagina 5]

geschiedt aan uiteindelijke verbruikers, aan den afnemer een nota af te geven, welke de af te leveren visch moet vergezellen en een afschrift van de nota zelf te bewaren; in de nota moeten onder meer zijn opgenomen de namen van den leverancier en den afnemer, de datum van levering, de geleverde soort en de hoeveelheid van iedere soort, alsmede de daarvoor gemaakte prijs per soort en gewichtseenheid, terwijl de eventueele vrachtkosten afzonderlijk moeten worden vermeld.
2. Bij levering door den visscher zijn de handelaren en vischafslagen verplicht een nota, als bedoeld in het vorige lid, aan den visscher af te geven en een afschrift van de nota zelf te bewaren.

Artikel 10.
De verplichting om de nota, bedoeld in het vorige artikel, de afgeleverde visch te doen vergezellen, geldt eveneens, indien handelaren de visch van visschers, vischafslagen of andere handelaren afhalen.

Artikel 11.
De handelaren zijn verplicht op daartoe door het Bedrijfschap aan te geven wijze periodiek opgave te doen aan het Bedrijfschap:
a. van de hoeveelheden ontvangen visch, onder vermelding van de namen der leveranciers, de van ieder van hen betrokken soorten en hoeveelheid van iedere soort en den daarvoor betaalden prijs per soort en gewichtseenheid;
b. van de hoeveelheden afgeleverde visch, onder vermelding van de namen der afnemers, de aan ieder van hen afgeleverde soort en hoeveelheid van iedere soort en den daarvoor berekenden prijs per soort en gewichtseenheid.
5 Dit document bevat strikte economische voorschriften voor de visserijsector. De kernpunten zijn:
* Beperking van bezit: Het is verboden vis te hebben, te verkopen of te vervoeren, tenzij men zich houdt aan de specifieke regels van het "Bedrijfschap". Voor sportvissers geldt een vrijstelling tot maximaal 5 kg eigen vangst.
* Opslagcontrole: Opslag van vis is verboden, tenzij de ruimte door het Bedrijfschap is goedgekeurd.
* Administratieve dwang: Er is een strikte verplichting voor visafslagen en handelaren om bij elke transactie (behalve aan consumenten) een gedetailleerde nota op te stellen. Deze nota moet de vis fysiek vergezellen tijdens transport.
* Rapportageplicht: Handelaren moeten periodiek gedetailleerde overzichten (hoeveelheden, soorten, namen van handelspartners en prijzen) aanleveren bij het Bedrijfschap. Dit duidt op een centraal gestuurde economie met totale controle over de goederenstroom. De tekst weerspiegelt de economische ordening in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog onder het regime van de Duitse bezetter. In deze periode werden zogenaamde "Bedrijfschappen" opgericht of versterkt als onderdeel van een corporatistische organisatiestructuur. Deze organen hadden vergaande bevoegdheden om de productie en distributie te beheersen, mede om de zwarte handel te bestrijden en de voedselvoorziening (en export naar Duitsland) te controleren.

De verwijzing naar het Pachtbesluit Vischrecht 1941 is kenmerkend voor de juridische vernieuwingen die in die jaren werden doorgevoerd om de visserij onder staatstoezicht te brengen. De nadruk op nota's en periodieke opgaven was essentieel voor het functioneren van de distributiebonnen en prijsbeheersing in een tijd van schaarste.