Handgeschreven memo of brief op gelinieerd papier. Ongedateerd (vermoedelijk eerste helft 20e eeuw). [In de linkermarge, verticaal in rood potlood geschreven:]
Waarom wordt van elke afzonderlijke partij naar Koppe gestuurd?

[Hoofdtekst in grijs potlood:]
Mr Verlaer –

Wij zijn overtuigd, dat de
ledige vischkisten van
Gebr Lankhorst, elken keer
als wij visch van hem
ontvangen, direct dezelden
dag met reederij Koppe weder
terug gezonden. Dat de
kisten hier of daar of bij de
vischventers zouden zitten
kan onmogelijk, want er
is geen vischventer, die
ooit een kist van hem in
handen krijgt. Want de visch
wordt altijd uitgepakt en
gewogen in onze eigen
afslagkisten en de kisten
van Lankhorst worden met-
een opgeborgen en gaan
direct naar de Heijmensboot
retour. Dus de kisten zullen
ergens anders weg geraakt
zijn.
[Initiaal/Ondertekening, vermoedelijk J.H.] In deze notitie verweert de schrijver zich tegen een mogelijke klacht of vraag van "Mr. Verlaer" over vermiste viskisten van de firma "Gebr. Lankhorst". De schrijver legt gedetailleerd de werkwijze uit:
1. Vis wordt ontvangen van Lankhorst.
2. De vis wordt direct overgepakt in eigen "afslagkisten" om gewogen te worden.
3. De lege kisten van Lankhorst komen nooit in handen van tussenhandelaren (visventers).
4. De kisten worden dezelfde dag nog retour gestuurd via de "Heijmensboot" van reederij Koppe.

De conclusie van de schrijver is stellig: als er kisten missen, moet dat ergens anders in de keten zijn gebeurd, aangezien ze bij de afzender direct retour gaan. De rode aantekening in de marge stelt een kritische vervolgvraag over de efficiëntie van het verzendproces bij Koppe. Dit document biedt een inkijkje in de logistieke praktijken van de Nederlandse vishandel, waarschijnlijk in de periode dat stoomboten (zoals die van reederij Koppe) een cruciale rol speelden in het transport over de Zuiderzee of de grote rivieren. Reederij Koppe onderhield diverse lijndiensten, waaronder de bekende "stoomtramboot"-verbindingen. Het gebruik van gestandaardiseerde, herbruikbare kisten was essentieel, en het statiegeld of de waarde van deze emballage leidde vaker tot administratieve discussies zoals in dit schrijven te zien is. De term "afslagkisten" suggereert dat de schrijver werkzaam is bij een visafslag of een groothandel die direct verbonden is aan het veilingproces.