• 2 -

was dit aantal veel geringer. Het meerendeel van de Monnikendammer en Markerventers verkocht vroeger de visch in Amsterdam. Zij hooren in Amsterdam thuis. Er is dan geen verschil tusschen Amsterdammers, die in de verdeeling zitten en deze buitenventers, die hun gerookte visch van een grossier of rooker in Volen- dam en Monnikendam betrekken en deze thans clande- stien in Amsterdam verkoopen.

Kranenburg: Het gaat erom om meer visch naar Amsterdam te brengen en dat bereikt men als men deze buitenventers een plaats op de markten aanwijst. Dan kan dezelfde rege- ling worden getroffen als in het Gooi is genomen.

Indien Amsterdam echter niet bereid is om een dergelijke regeling uit te voeren dan zal de bedrijfs- schap deze venters een plaats buiten Amsterdam als verkoopplaats aanwijzen. Gemeente zal,opgave doen aan bedrijfschap van alle Monnikendammer en Marker venters die voor den oorlog in het bezit van een ventvergun- ning voor de Gemeente waren.

De bedrijfschap zal onderzoeken welke toe- wijzingen de buitenventers hebben en dan nog nader op deze aangelegenheid terugkomen.

Directeur: memoreert, dat verschillende onderwerpen in een vorige bespreking in November 1943 zijn aangesneden, waaraan wij geen of vrijwel geen gevolg hebben gegeven. Gerookte visch voor de kleinhandelaren in dat artikel.

Eenige weken geleden is een klein partijtje bliek van Wieringen ontvangen om te laten rooken door Amsterdamsche rookers. Dit is een volkomen mislukking geworden door de slechte kwaliteit.

Kranenburg: wij kunnen er verder ook weinig aan doen. Als er veel aanvoer van versche bliek e.d. is moet Amster- dam zelf maar eens een partij ter beschikking van de rookers stellen.

De C.C.D. zal een speciale controle houden op de Monnikendammers rookers.

Garnalen: ongepelde verstrekken in plaats van gepelde Momenteel komen er in het geheel geen garnalen. Kranenburg zal met het garnalen verkoopkantoor de zaak nog eens opnemen. Dit document is een verslag van een discussie over de visvoorziening en distributie in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van het probleem is de status van 'buitenventers' uit plaatsen als Monnickendam en Marken. Hoewel zij traditioneel hun vis in Amsterdam verkochten, opereren zij op dat moment 'clandestien' (op de zwarte markt).

Kranenburg stelt voor om deze venters te reguleren door hen officiële plaatsen op de markten toe te wijzen, vergelijkbaar met regelingen in het Gooi. Dit zou de legale aanvoer van vis naar de stad moeten vergroten. Indien de gemeente niet meewerkt, dreigt men hen buiten de stadsgrenzen te plaatsen. Daarnaast wordt er gesproken over de slechte kwaliteit van 'bliek' (kleine haringachtige vis) uit Wieringen en het volledige gebrek aan garnalen. De C.C.D. wordt ingeschakeld voor verscherpt toezicht. Het document dateert waarschijnlijk uit de eerste helft van 1944, gezien de verwijzing naar een eerdere bespreking in november 1943. Nederland bevond zich midden in de Duitse bezetting, een periode die gekenmerkt werd door schaarste en een streng distributiesysteem.

De genoemde instanties zijn tekenend voor deze tijd:
* Het Bedrijfschap: Publiekrechtelijke organisaties die tijdens de bezetting werden ingezet om sectoren van de economie strak te reguleren.
* De C.C.D. (Crisis Controle Dienst): De instantie die toezicht hield op de naleving van de distributiewetten en prijsvoorschriften, en optrad tegen de zwarte handel.

De discussie over het legaliseren van 'clandestiene' verkoop toont de wanhoop van de autoriteiten om de voedselvoorziening in de grote steden op peil te houden, zelfs als dat betekende dat men informele of illegale netwerken moest absorberen in het officiële systeem. Bedrijfschap Gemeente Amsterdam