• 2 -

was dit aantal veel geringer. Het meerendeel van de Monnickendammer en Markerventers verkocht vroeger de visch in Amsterdam. Zij hooren in Amsterdam thuis. Er is dan geen verschil tusschen Amsterdammers, die in de verdeeling zitten en deze buitenventers, die hun gerookte visch van een grossier of rooker in Volendam en Monnickendam betrekken en deze thans clandestien in Amsterdam verkoopen.

Kranenburg: Het gaat erom om meer visch naar Amsterdam te brengen en dat bereikt men als men deze buitenventers een plaats op de markten aanwijst. Dan kan dezelfde regeling worden getroffen als in het Gooi is genomen.
Indien Amsterdam echter niet bereid is om een dergelijke regeling uit te voeren dan zal de bedrijfschap deze venters een plaats buiten Amsterdam als verkoopplaats aanwijzen. Gemeente zal opgave doen aan bedrijfschap van alle Monnickendammer en Marker venters die voor den oorlog in het bezit van een ventvergunning voor de Gemeente waren.
De bedrijfschap zal onderzoeken welke toewijzingen de buitenventers hebben en dan nog nader op deze aangelegenheid terugkomen.

Directeur: memoreert, dat verschillende onderwerpen in een vorige bespreking in November 1943 zijn aangesneden, waaraan wij geen of vrijwel geen gevolg hebben gegeven. Gerookte visch voor de kleinhandelaren in dat artikel Eenige weken geleden is een klein partijtje bliek van Wieringen ontvangen om te laten rooken door Amsterdamsche rookers. Dit is een volkomen mislukking geworden door de slechte kwaliteit.

Kranenburg: wij kunnen er verder ook weinig aan doen. Als er veel aanvoer van versche bliek e.d. is moet Amsterdam zelf maar eens een partij ter beschikking van de rookers stellen.
De C.C.D. zal een speciale controle houden op de Monnickendammers rookers.
Garnalen: ongepelde verstrekken in plaats van gepelde. Momenteel komen er in het geheel geen garnalen. Kranenburg zal met het garnalen verkoopkantoor de zaak nog eens opnemen. Het document belicht de logistieke en bureaucratische uitdagingen van de voedselvoorziening in Amsterdam tijdens de bezettingsjaren. Er is sprake van een spanningsveld tussen de formele distributie en de 'clandestiene' (zwarte) handel.

Kernpunten uit het overleg:
* Integratie van buitenventers: Men pleit voor het toewijzen van officiële marktplaatsen aan venters uit omliggende vissersdorpen om de vishoevoelheid in de stad te vergroten en de handel uit de illegaliteit te halen.
* Kwaliteitsproblemen: Er wordt melding gemaakt van een mislukte poging om 'bliek' (jonge haring of sprot) uit Wieringen te roken vanwege de slechte kwaliteit van de vis.
* Controle: De C.C.D. wordt ingeschakeld om verscherpt toezicht te houden op de rokerijen in Monnickendam, wat duidt op een poging om de stroom van gerookte vis naar de zwarte markt in te dammen.
* Schaarste: De opmerking over het volledig ontbreken van garnalen onderstreept de algemene tekorten in die periode. Tijdens de Duitse bezetting (1940-1945) was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd via een distributiesysteem. De C.C.D. (Crisis Controle Dienst) was verantwoordelijk voor het opsporen van overtredingen van de distributiewetten en het bestrijden van de zwarte handel.

De 'Bedrijfschappen' waren publiekrechtelijke organisaties die toezicht hielden op specifieke sectoren, in dit geval de visserij en vishandel. Amsterdam was voor haar voedsel sterk afhankelijk van de aanvoer uit de omliggende regio's. De discussie over het al dan niet toestaan van venters uit dorpen als Monnickendam en Marken weerspiegelt de voortdurende strijd van de autoriteiten om de voedselstroom te beheersen terwijl de noodzaak om de hongerende stedelijke bevolking te voeden toenam. De tekst ademt de sfeer van de late oorlogsjaren, waarin schaarste en kwaliteitsproblemen de boventoon voerden. Bedrijfschap