Briefkaart (gelopen). A. Hamminga, Landbouwstraat 41 (Oost), Amsterdam. Linkerzijde (bericht en afzender):
om in den rij te
staan eens aan de
beurt komen. Hopende
dat U dit voorstel
in welwillende o-
verweging wilt nemen
teekent Hoogachtend
[Signatuur: Hamminga]

Ambtelijke kantlijnnotitie (met pen doorgehaald/overschreven):
m.i. berichtte dat
het niet mogelijk
is dit toe te kenen
[Paraaf] 14-6-44

AFZ. A. Hamminga
Landbouwstr 41. (O)

Rechterzijde (adres):
BRIEFKAART
Centrale Marktwezen
Afd. Visvoorziening
Jan v. Galenstr 14
Stad
West

Stempels en nummers:
[Stempel boven]: POST UW BRIEVEN ZOODRA ZE GEREED ZIJN!
[Poststempel]: AMSTERDAM 5 VI 1944
[Paars stempel]: N= 46^A/105/1
[Groot paars stempel]: M. 1944
[Onderaan midden]: 46^A/105/2 * Inhoud: De afzender, de heer/mevrouw Hamminga, doet een formeel voorstel aan de Afdeling Visvoorziening van het Centrale Marktwezen. De tekst suggereert een verzoek om een eerlijker of efficiënter systeem voor de distributie van vis, specifiek om "eens aan de beurt [te] komen" zonder de frustratie van het vruchteloos in de rij staan.
* Administratieve afhandeling: De kaart is intensief gebruikt voor interne dossiervorming. De paarse stempels en handgeschreven nummers (46^A/105/1) duiden op een registratiesysteem. Er is een korte ambtelijke beslissing op de kaart zelf geschreven ("niet mogelijk is dit toe te kenen"), wat aantoont dat het verzoek is afgewezen.
* Handschrift: Het bericht is geschreven in een net, licht hellend cursief handschrift. De ambtelijke notitie is in een sneller, zakelijker handschrift geschreven. Dit document stamt uit juni 1944, de late fase van de Duitse bezetting van Nederland (slechts één dag voor D-Day verzonden). Voedseldistributie was in deze periode een kritieke en uiterst bureaucratische aangelegenheid. Vis was een van de weinige eiwitbronnen die soms nog buiten de strengste rantsoenen om (of via specifieke toewijzing) beschikbaar was, maar dit leidde tot enorme wachtrijen bij de Centrale Markthallen aan de Jan van Galenstraat.

De kaart illustreert de interactie tussen de burger en de bureaucratische apparaten (zoals het Centrale Marktwezen) die de schaarste moesten beheren. Het beleefde maar dringende karakter van het voorstel van Hamminga weerspiegelt de dagelijkse overlevingsstrijd en de hoop dat men via officiële weg verbetering in de distributie kon bewerkstelligen. De afwijzing op de kaart is typerend voor de starre uitvoering van de distributieregels in die tijd. A. Hamminga Marktwezen