Handgeschreven verzoekschrift / brief. 5 juni 1944. Een bewoner van Betondorp (namens een groep "ondergetekenden"). M. H. 5 Juni 44
[Rechtsboven: n.i. Dir Insp]

Reeds eenigen tijd wordt in „Betondorp”
vanwege de Centrale Voedselvoorziening
visch verkocht en door haar bewoners
dat ook hoog gewaarderd. Het groote
bezwaar is echter voor die gezinnen
waarvan de vrouw aan huis gebonden
is vanwege de verzorging van haar
kleine kinderen en onder deze categorie
valt ook ondergetekende. Zouden we u
derhalve vriendelijk mogen verzoeken een
billyker regeling te willen treffen en
b.v. een kaart systeem in te voeren
zoodat ook diegene die geen tijd heeft
46 A * Inhoud: De brief is een beleefd maar dringend verzoek aan de directie of inspectie van de Voedselvoorziening. De schrijver kaart aan dat de huidige methode van visverkoop in de wijk Betondorp problematisch is voor moeders met jonge kinderen. Omdat zij niet lang in de rij kunnen staan, grijpen zij vaak mis.
* Voorgestelde oplossing: De schrijver stelt voor om een "kaartsysteem" (distributie op basis van nummers of tijdstippen) in te voeren, zodat de verdeling eerlijker ("billyker") verloopt en ook mensen met beperkte tijd hun portie vis kunnen bemachtigen.
* Handschrift en Spelling: Het handschrift is een vlot, geoefend cursief. Er wordt gebruikgemaakt van de toenmalige spelling (visch, eenigen, groote, zoodat). Opvallend is de spelfout "gewaarderd" (in plaats van gewaardeerd) en "billyker" (billijker).
* Status: De aantekening rechtsboven ("n.i. Dir Insp") suggereert dat het document is behandeld door een administratieve instantie, mogelijk de Directeur of Inspecteur van de betreffende dienst. Dit document is geschreven op 5 juni 1944, precies één dag voor D-Day (de geallieerde landing in Normandië). Nederland was op dat moment nog bezet door nazi-Duitsland. Voedselvoorziening was een kritiek punt van zorg; veel producten waren op de bon en de schaarste nam toe.

Betondorp, een wijk in Amsterdam-Oost, stond bekend om zijn hechte gemeenschap maar ook om de armoede tijdens de oorlogsjaren. De "Centrale Voedselvoorziening" trachtte de distributie van schaarse goederen zoals vis te reguleren. Lange rijen (wachten "in de rij") waren een dagelijkse realiteit en een grote belasting voor huisvrouwen die ook de zorg voor kleine kinderen hadden. De brief geeft een inkijkje in de dagelijkse overlevingsstrijd en de burgerlijke actiebereidheid om de distributie efficiënter en rechtvaardiger te maken onder moeilijke omstandigheden.