Gecertificeerd afschrift (kopie) van een officiële brief of besluit. 16 mei 1944. (Noot: De transcriptie betreft de direct leesbare, niet-gespiegelde tekst op de getoonde zijde van het document.)

Voor eensluidend afschrift,
BEDRIJFSSCHAP VOOR VISSCHERIJPRODUCTEN,

[Handtekening: onleesbaar, mogelijk v. Hetten of Marchetti]

Secretaris

[Stempel, blauw/paars:] 16 MEI 1944

(In spiegelbeeld zichtbare tekst van de voorzijde, bovenaan:)
BEDRIJFSSCHAP VOOR VISSCHERIJPRODUCTEN
NEDERLANDSCHE VISSERIJ CENTRALE

(In spiegelbeeld zichtbare tekst van de voorzijde, onderaan:)
ADRIAANSZSTRAAT 300, ’S-GRAVENHAGE — POSTGIROREKENING 321833
TELEFOON 180080 EN 112152 INTERCOM. XX VOOR AFDEELING DISTRIBUTIE 133281 Dit document is een formele bevestiging dat de tekst (die op de voorzijde staat) een exact afschrift is van het origineel. De voorzijde bevat een briefhoofd van het Bedrijfsschap voor Visscherijproducten en de Nederlandsche Visserij Centrale. De inhoud van de brief op de voorzijde is door de spiegeling en de vaagheid moeilijk woordelijk te reconstrueren, maar het lijkt te gaan om een administratieve mededeling of besluit gericht aan een derde partij.

Opvallend is de datumstempel: 16 mei 1944. Dit is een kritieke periode in de Tweede Wereldoorlog, vlak voor de geallieerde invasie in Normandië (D-Day). De administratieve molen van de bezettingsorganen draaide in deze periode echter nog volop. Het Bedrijfsschap voor Visscherijproducten was een publiekrechtelijk orgaan dat tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) werd opgericht. Het maakte deel uit van de zogeheten 'organisatie-Woltersom', een stelsel van bedrijfsschappen en hoofdbedrijfsgroepen bedoeld om de Nederlandse economie te ordenen en onder controle te houden.

De Nederlandsche Visserij Centrale (NVC) hield zich specifiek bezig met de regulering van de visserij, de visverwerking en de distributie van visproducten. In een tijd van schaarste en rantsoenering waren dergelijke instanties cruciaal voor de voedselvoorziening. Zij bepaalden wie mocht vissen, hoeveel er gevangen mocht worden en tegen welke prijzen de producten verkocht werden. Een "eensluidend afschrift" zoals dit werd vaak gebruikt als officieel bewijsstuk in juridische of administratieve procedures, bijvoorbeeld voor het verkrijgen van vergunningen of brandstofvoorraden voor vissersschepen.