Afschrift van een brief (getypt). Mevr. E. van Koten-Hallebeek, Vechtstraat 81 II, Amsterdam-Zuid. De Wethouder voor de Levensmiddelen (Amsterdam). A F S C H R I F T .

No.363 L.M. 1944 6/7
No.46a/132/1M. 1944 12/7 Amsterdam, 7 Juli 1944.

   Hoogedelgestrenge Heer,

                             Met mij betreuren vele buurtgenoten. De

opheffing van de sinds kort bestaande vischmarkt aan de Lekstraat.
Voor moeders van kleine kinderen van deze de eenige gelegenheid om
ook eens een enkele keer aan visch te komen. De markt op de Albert
Cuypstraat wordt reeds sinds de instelling der vischmarkten ge-
houden. Zou het niet billijker zijn, bij te weinig aanvoer, voor
alle markten deze eensstijdelijk te staken en onze buurt haar markt
terug te geven. Een expeditie naar de Alb. Cuypstraat kost de veelge-
plaagde huisvrouw, vooral als ze kleine kinderen heeft veel te veel
tijd,temeer daar de kans op inloten zoo gering is.
Vertrouwende, dat deze zoo belangrijke voed-
selvoorzieningkwestie Uw volle aandacht zal hebben.

                                    Hoogachtend,

                                    w.g. E.van Koten-Hallebeek.

afz.E.van Koten-Hallebeek
Vechtstraat 81 II,Amsterdam-Zuid.

De Wethouder voor de Levensmiddelen
enz. stelt deze in handen van den
Directeur van het Marktwezen en den
Gem. Adviseur om advies.
Amsterdam, 10 Juli 1944. In deze brief protesteert een bewoonster van de Rivierenbuurt in Amsterdam tegen het sluiten van de lokale vismarkt in de Lekstraat. Zij voert aan dat dit voor moeders met jonge kinderen de enige kans was om aan vis te komen, aangezien een tocht naar de Albert Cuypmarkt te tijdrovend en zwaar is. Bovendien wijst zij op de onzekerheid van het "inloten" (het systeem waarbij men moest loten voor schaarse goederen). Zij stelt voor om bij schaarste markten om de beurt te sluiten in plaats van één markt definitief op te heffen. Onderaan is een ambtelijke notitie gevoegd waaruit blijkt dat de Wethouder voor de Levensmiddelen de klacht heeft doorgestuurd naar de Directeur van het Marktwezen voor advies. Het document dateert van juli 1944, een periode van extreme schaarste tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Voedselvoorziening was een kritiek probleem. Vis was een van de weinige verse producten die soms nog beschikbaar waren, maar de distributie werd streng gereguleerd via distributiebonnen en lotingssystemen ("inloten"). De brief illustreert de dagelijkse overlevingsstrijd van de "veelgeplaagde huisvrouw" en de logistieke uitdagingen in een stad waar vervoer en tijd schaars waren. De Rivierenbuurt was destijds een relatief nieuwe wijk, en de Lekstraat vormde een belangrijk lokaal knooppunt. De bureaucratische afhandeling toont aan dat het gemeentelijk apparaat, ook onder bezetting, klachten van burgers over de voedselvoorziening nog formeel in behandeling nam.

Samenvatting

In deze brief protesteert een bewoonster van de Rivierenbuurt in Amsterdam tegen het sluiten van de lokale vismarkt in de Lekstraat. Zij voert aan dat dit voor moeders met jonge kinderen de enige kans was om aan vis te komen, aangezien een tocht naar de Albert Cuypmarkt te tijdrovend en zwaar is. Bovendien wijst zij op de onzekerheid van het "inloten" (het systeem waarbij men moest loten voor schaarse goederen). Zij stelt voor om bij schaarste markten om de beurt te sluiten in plaats van één markt definitief op te heffen. Onderaan is een ambtelijke notitie gevoegd waaruit blijkt dat de Wethouder voor de Levensmiddelen de klacht heeft doorgestuurd naar de Directeur van het Marktwezen voor advies.

Historische Context

Het document dateert van juli 1944, een periode van extreme schaarste tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Voedselvoorziening was een kritiek probleem. Vis was een van de weinige verse producten die soms nog beschikbaar waren, maar de distributie werd streng gereguleerd via distributiebonnen en lotingssystemen ("inloten"). De brief illustreert de dagelijkse overlevingsstrijd van de "veelgeplaagde huisvrouw" en de logistieke uitdagingen in een stad waar vervoer en tijd schaars waren. De Rivierenbuurt was destijds een relatief nieuwe wijk, en de Lekstraat vormde een belangrijk lokaal knooppunt. De bureaucratische afhandeling toont aan dat het gemeentelijk apparaat, ook onder bezetting, klachten van burgers over de voedselvoorziening nog formeel in behandeling nam.