Handgeschreven brief of ambtelijke notitie. 10 juli 1944 (genoteerd als 10/7 1944). [Links boven:]
tijdelijke
hulpmarkten
voor den
verkoop van
visch

[Rechts boven:]
A’dam, 10/7 1944
W.h.M.

[In rood:]
46A/132/2

[Body tekst:]
Onder terugzending
van de met Uw handbrief
dd. 10 dezer om advies ont-
vangen stukken no. 363 LM.
1944 hebben de ondergeteekenden
de eer U, onder verwijzing
naar den brief van den
eersten ondergetekende dd.
20/4 ’44 no. 46A/64/2
en de bespreking, welke zij
met U over het onderhavige
onderwerp mochten hebben,
te berichten, dat sinds
3 Juli jl. de tijdelijke hulp-
markten voor den verkoop
van visch, als gevolg van
den zeer verminderden aanvoer
van visch niet meer worden De brief is een formeel ambtelijk schrijven waarin wordt gereageerd op een verzoek om advies ("handbrief dd. 10 dezer"). De schrijvers ("ondergeteekenden") refereren aan eerdere correspondentie en besprekingen over de visverkoop in Amsterdam. De kern van de boodschap is een mededeling van feitelijke aard: de tijdelijke hulpmarkten voor vis zijn sinds 3 juli 1944 niet meer operationeel. De reden hiervoor is de "zeer verminderden aanvoer van visch". De tekst breekt onderaan de pagina af, waarschijnlijk vervolgend met een woord als "gehouden" of "geëxploiteerd".

Het handschrift is een vlot zakelijk cursiiefschrift uit de eerste helft van de 20e eeuw, met de kenmerkende spelling van die tijd (zoals "visch" en "ondergeteekenden"). Dit document stamt uit de late periode van de Duitse bezetting van Nederland (juli 1944). De voedselsituatie in de steden werd in deze periode steeds nijpender. De "tijdelijke hulpmarkten" waren noodmaatregelen om de distributie van schaarse levensmiddelen, zoals vis, te reguleren.

Dat de aanvoer in juli 1944 drastisch was verminderd, is historisch verklaarbaar door de toenemende ontwrichting van het transportnetwerk en de beperkingen die de bezetter oplegde aan de visserij (onder meer vanwege de dreiging van een geallieerde invasie). Dit document illustreert de bureaucratische afhandeling van het instorten van de voedselvoorziening, vlak voordat de situatie in de daaropvolgende Hongerwinter (1944-1945) catastrofaal zou worden.