Handgeschreven brief/verzoekschrift op briefkaartformaat. 23 juli 1944. Mej. Ter Heide - Minderaa (64 jaar). Geachte Heer. [ruimte] 23. 7. 44

ondergetekende heeft een
beleefd verzoek. ik heb suikerziekte
en als ik om visch kom, dat ik zoo
hoog noodig moet hebben. Staat er zoo
veel volk. dat er voor mij niets is.
omdat ik niet zoo lang kan staan
zou u mij geen voorrang kunnen geven
al was het maar om de 14 daagen s.v.p.
ik ben 64 jaar. ik hoop dat u het doet
vriendelijk dank Hoogachtend Mej. ter Heide
- minderaa De schrijfster, een 64-jarige vrouw genaamd Mej. Ter Heide - Minderaa, richt een dringend verzoek tot een (waarschijnlijk officiële) instantie of winkelier. Ze legt uit dat ze lijdt aan suikerziekte (diabetes) en dat ze vis nodig heeft voor haar gezondheid ("dat ik zoo hoog noodig moet hebben").

Het probleem is de schaarste en de daaruit voortvloeiende drukte: er staan vaak lange rijen ("veel volk"), waardoor ze ofwel te lang moet staan (wat ze fysiek niet aankan), ofwel misgrijpt omdat de voorraad op is tegen de tijd dat zij aan de beurt is. Ze stelt een praktische oplossing voor: een voorrangsregeling, al is het maar eens per twee weken ("om de 14 daagen"). De toon is beleefd doch dwingend door de noodzaak. Het document is gedateerd op 23 juli 1944, midden in de Tweede Wereldoorlog in het bezette Nederland. Dit was een periode van extreme schaarste, strenge rantsoenering en lange wachtrijen voor basisbehoeften.

Voor mensen met een medische aandoening zoals suikerziekte was de situatie levensbedreigend, omdat specifieke dieetvoeding (zoals vis, als bron van eiwitten ter vervanging van koolhydraten) bijna onmogelijk te verkrijgen was zonder extra toewijzing of medische urgentie. Dit briefje is een tastbaar bewijs van de dagelijkse overlevingsstrijd van kwetsbare burgers vlak voor de beruchte Hongerwinter.