Handgeschreven notitie/memo op een klein, geperforeerd strookje papier. 4 september 1944 (oorspronkelijke tekst) en 5 oktober 1944 (latere annotatie). [Hoofdtekst, grijze inkt/potlood]
Daar ik de Heer in het geheel
niet zie. kan ik geen
dokters verklaring krijgen.
Jac. Franssen [handtekening]
4-9-'44

[Marginalia links, blauwe inkt]
opb.
[symbool: gestileerde 'A' of handmerk]

[Annotatie onderaan, grijze inkt/potlood]
aanhouden
er is geen visch
5/10 44
To [?] * Inhoud: De afzender, Jac. Franssen, verklaart dat hij geen medisch attest kan overleggen omdat hij "de Heer" (waarschijnlijk de controlerend arts of een specifieke functionaris) niet heeft kunnen spreken. De ambtelijke reactie een maand later ("aanhouden / er is geen visch") wijst op een bureaucratische afhandeling.
* Paleografie: Het schrift is een typisch midden-20e-eeuws cursief. Opvallend is de 'H' in 'Heer', die de karakteristieke krul heeft die vaak met een 'Z' wordt verward. De latere toevoeging "er is geen visch" is opmerkelijk; in de context van 1944 kan dit verwijzen naar het ontbreken van extra rantsoenen (zoals vis voor een dieet) waarvoor de doktersverklaring wellicht bedoeld was.
* Administratieve sporen: De afkorting "opb." in de marge staat waarschijnlijk voor 'opgebracht' of 'opgeborgen'. De instructie "aanhouden" betekent in deze context dat de zaak of het verzoek werd geparkeerd of aangehouden in afwachting van betere tijden of nadere informatie. Het document is opgesteld op 4 september 1944, de dag voordat 'Dolle Dinsdag' uitbrak in Nederland. Het was een periode van totale chaos waarin burgers probeerden zaken te regelen (zoals vrijstellingen van werk of extra voedselbonnen via medische weg) terwijl het ambtelijk apparaat deels verlamd was door de oprukkende geallieerden. De annotatie van 5 oktober 1944 stamt uit de periode na de mislukte Slag om Arnhem, toen de voedselschaarste in bezet Nederland (de aanloop naar de Hongerwinter) nijpend begon te worden. Het briefje illustreert hoe zelfs kleine bureaucratische verzoeken werden ingehaald door de harde realiteit van tekorten en oorlogsomstandigheden.