opnieuw gewijzigd moeten worden, om
dit plein alleen voor vischverkoop te kunnen
bestemmen. Waar nu door de geheele stad
vrije markten zijn te vinden, beheerd en
ingedeeld door de Politie — iets zeer nood-
zakelijks daar deze er geregeld Toezicht
moet oefenen — komt het mij gewenscht
voor, dat door U pogingen in het werk
zouden worden gesteld, het daarheen te
leiden, dat het door U bedoelde terrein
als vrije markt zou worden aangewezen;
over het intrekken der 3 bestaande vergun-
ningen, zou dan de Politie kunnen beslissen.
Met het verstrekken van plaatsen aan die
11 onderteekenaren was het probleem niet opge-
lost, daar in de middaguren het aantal visch-
verkoopers dikwijls veel grooter is, doordat
degenen die 's morgens zijn gaan venten, zich
des middags met hun overschot ook derwaarts
begeven. M.i. is dus het beste, dat door U het
J. D. Meijerplein niet als Dagmarkt wordt
aangewezen.
Ik geef U daarom beleefd in overweging, —
indien U iets voor de vischventers gevoelt — zich
te beperken tot het doen aanwijzen van genoemd
plein als vrije markt voor den verkoop van versche
visch. —
De Marktm.
[Handtekening: Mol.] De tekst is een formeel en adviserend schrijven. De auteur, de Marktmeester (ondertekend als "De Marktm."), adviseert tegen het aanwijzen van het J.D. Meijerplein als een gereguleerde "Dagmarkt". In plaats daarvan pleit hij voor de status van "vrije markt" specifiek voor verse vis. De kern van zijn argumentatie is tweeledig:
1. Toezicht: Vrije markten vallen onder het beheer en toezicht van de politie, wat essentieel wordt geacht voor de ordehandhaving.
2. Capaciteit en Dynamiek: Het verlenen van vaste vergunningen aan een kleine groep (de "11 onderteekenaren") lost de problematiek niet op. In de middaguren stroomt het plein namelijk vol met straatventers die elders hun ronde hebben gedaan en hun resterende vis ("overschot") daar alsnog proberen te verkopen. Een vrije marktstructuur zou beter aansluiten bij deze fluctuerende toeloop. Het Jonas Daniël Meijerplein ligt in het hart van de oude Amsterdamse Jodenbuurt en was historisch gezien een belangrijke plek voor straathandel. In de vroege 20e eeuw worstelde het stadsbestuur met de regulering van deze handel om zowel de economie te stimuleren als de openbare orde en hygiëne (vooral bij visverkoop) te waarborgen. De verschuiving van informele straathandel naar gereguleerde markten was een breedstedelijk proces. Dit document geeft een inkijkje in de pragmatische afwegingen van marktmeesters die probeerden een balans te vinden tussen de behoeften van arme venters en de noodzaak tot stedelijke controle. D. Meijerplein J.D. Meijerplein Politie