Boekhoudkundig register / staat van openstaande schulden. Het document bevat een tabel met kolommen voor Naam, Adres/Woonplaats, Bedrag (f), Omschrijving/Jaar en Opmerkingen.

(Onderste sectie na de golflijn: Kwijtscheldingen)

noot: De schulden betreffen plaatsgeld voor het bezetten van een vaste plaats gedurende een vol kalenderjaar waarvoor de debiteuren zich schriftelijk hebben verbonden. v/h de heffingen over hun plaats gedurende een vol kalenderjaar geschiedde, terwijl zij slechts een gedeelte van het kalenderjaar gebruik hebben gemaakt omdat zij van de markt zijn weggebleven. De kwijtscheldingen worden verleend op redenen waarom aan bovengenoemde debiteuren waarom evenals slechts plaatsgeld te behoeven te betalen over den tijd dat van de plaats gebruik werd gemaakt. Bij het invorderen der schulden kan met het verlenen van kwijtschelding alsnog rekening gehouden, Dit document is een administratief overzicht van achterstallige vorderingen, primair gerelateerd aan het marktwezen. Het register is zorgvuldig opgesteld met handgetrokken lijnen. Er is een duidelijk onderscheid tussen reguliere vorderingen (bovenaan) en gevallen waarbij een aanzienlijke kwijtschelding is toegepast (onderaan). In de kantlijn zijn juridische en fiscale statusnotities toegevoegd, zoals faillissementen en belastingheffingen. Het handschrift is een formeel cursief uit het midden van de 20e eeuw, gebruikelijk voor gemeentelijke of overheidsadministratie. De jaren 1930 tot 1942 markeren een turbulente periode in de Nederlandse economie, van de Grote Depressie tot de vroege oorlogsjaren. De vele vorderingen en de expliciete regeling voor kwijtschelding duiden op de precaire financiële positie van marktkooplieden in die tijd. De 'noot' onderaan is juridisch relevant: het toont aan dat de administratie een billijkheidsprincipe hanteerde. Hoewel kooplieden een jaarcontract hadden, kregen zij reductie als zij aantoonbaar slechts een deel van het jaar hun standplaats hadden gebruikt. De vermelding van 1942 bij debiteur B. Boeken laat zien dat de administratie gedurende de Duitse bezetting werd voortgezet en geactualiseerd. De aanwezigheid van namen als 'Juda Glas' en adressen in de Jodenbreestraat herinneren aan de Joodse ondernemers die een substantieel deel uitmaakten van de Amsterdamse marktcultuur vóór en tijdens het begin van de bezetting.